Bazen öyle şeyler oluyor ki.. nasıl söylesem.. insan kapılıp gidiyor.. kapılıp gittiğini anlasa bile değişmiyor..
Olup bitenin bir parçası gibisin.. nefes almamak elinde değilse, hani nefes aldığını fark ettiğin zaman bile nasıl onu önleyemiyorsan..
Sitare'yle tanışmak da öyle.
Kendi sınırına dayanmış çiçek ne vakit ökçesine bassa suyun, göğsüne bir hırıltı düşüyor kalbi atanların
bir şarkıya dönüşüyor ırmağın çağıltısı.
Üzgün ilçe sokakları ve okul koridorunda sen düşüyor hüznün kesik başı hemen yanına
Sen gülünce
Sanki anne duası alıyor Türkiye..
•Cengizhan Konuş