“Gidemezsin
Dönmeyeceğin sandığın hiç bir yola gidemezsin sen. Gittiğini sandığın hayatların içerisinde, olmadık anda gözlerinin önüne gelecek gözlerim. Çaresizliklerinde beni anacak, bir koku ile hatırlayacak, bir meyve ile duygulanacak belki de bir şarkı ile ağlayacaksın benim için ve kimse bilmeyecek içinde açan yaprakları kanlı, gövdesi yaralı Piraye çiçeğini.”
Başkalarıyla uyumlu olmaya çalışınca uyumsuzluk baş gösterir. Bir insanın yaşamındaki en önemli şey kendi yaşamıdır. Komşunun yaşam şekline gelince insan yobaz ya da Püriten değilse ahlaki değer yargılarıyla caka satmamalı, çünkü başkalarının yaşam şekilleri bizi hiç ilgilendirmez. Ayrıca nihai hedef birey olmayı başarabilmektir. Modern ahlak, insanın kendi döneminin standartlarını benimsemesinden ibarettir. Bence kültürlü bir insanın kendi döneminin standarlarını benimsemesi ahlaksızlığın en büyüğüdür.