Meryem Yılmaz
@Mery_
"İnsanın zaman karşısındaki küçüklüğünü, anlamsızlığını ve umarsızlığını duyuyor musun?"
282 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Hakkında çok söz söylemelik bir yazar İbrahim Tenekeci, kitap hakkında da onlarca inceleme yazısı var sitede.
Bencesi ise kısaca şöyle; 'Uçuş Denemeleri' adıyla müsemma bir kitap, bir tek kelimeyle bile sizi alıp bambaşka yerlerin ortasında bırakan, -düşün, anla, hisset- diye en naif ses tonuyla bağıran bir eser. Yazılarına köşe yazılarından aşina olduğum bu ca'nım yazarı pek çok cümleyle anlatabilirim ama sanırım onu en güzel Hüsrev Hatemi tarif ediyor ve yazdığı bu satırlar kitabın arka kapağından selamlıyor bizi:
"Ibrahim Tenekeci'yi bilenler bilir. Edirne Şeyhi Neşati'nin deyimi ile mücella aynalarda bile görünmeyecek kadar benliğinden sıyrılmıştır. İç aleminde her gün devr-i alem seyahati yapar. Dış âlemde, onu sadece evi ile isyeri arasinda yaşıyor sanırsınız. İç alemde ise her gün sefer vardır. Uçuş Denemeleri, dıştan bakışta bu aleme ait notlar gibidir. Fakat aslında iç âlemin notları bunlar. Tayy-ı zaman ettiği için aramızda yaşayan , aslında Katip Çelebi ile sohbet etmiş İbrahim Çelebi'ye selam!" Prof. Dr. Husrev Hatemi
Ben de böyle diyeyim, İbrahim Çelebi'ye selam olsun, hep yazsın..
Keyifli okumalar..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kısacık ama dolu bir kitap bu, Murathan Mungan'ın kalemini bir başka seviyorum, bu kitabı "takibi ve vasati kıpkısa öyküler" diye tanımlamış yazar bencesiyse deneme tadında kitabın ortasından öyküler bunlar. Tavsiyemdir..
Keyifli okumalar..
Her ne kadar yazarla tanışma kitabım olsa da kitap içerisindeki bir hikayeyi sanırım birkaç ay önce #biryudumkitap vesilesiyle okumuştum ve daha hikâyeye başlar başlamaz ben biliyorum bunu dedim :) tabi başlangıç güzel olunca beni bekleyen yeni bir okuma birlikteliği olacak yazarımızla.
Birbirinden bağımsız sanılan bir hikayeler bütünü ama bir o kadar iç içe bu hikayeler, bulmaca çözüyor gibi peşini bırakmadan akıp gidiyorsunuz sayfalarda bu yüzden kitabı çok fazla ara vermeden okumak işinizi fazlaca kolaylaştıracaktır.
Masalsı havası bana biraz İhsan Oktay Anar eserlerini hatırlattı ve her sayfada bir başka duygunun içinde kayboluyorsunuz, aslında hepsi bizim acılarımız, sevinçlerimiz bu yazılanlar bundandır ki; okuma arzusunu son sayfaya kadar diri tutuyor kitap, dipdiri.
Keyifli okumalar..
"İnsanın yazgısı böyle, kendisiyle hep karanlıkta karşılaşır" diyor kelâm sahibi ve okudukça karanlık yanlarımız en çok insanlığımız sorgulanıyor, ölçülüp tartılıyor..
Belki kısacık cümleler ama hakkı bir kere ile kalmayacak uzun soluklu bir okumak'tır..
-Kendimizi okumak-
Ne çok, ne çabuk unutuyoruz.. Hatırlamak gerek, hatırlatmak gerek..
Keyifli okumalar..
Üstadım Necip Fazıl'ı mı yazayım 'Çile'yi mi anlatayım..?!
İkisine de gücüm yetmez benim, ne yazsam sönük kalır, tamamlayamam ama tamamlanırım bunun bilinciyle yazıyorum satırlarımı.
İncelemelerimi olabildiğince özün özü tutma niyetindeyim lâkin birkaç istisna yapabileceksem bunlardan biri 'Çile' için olmalı..
Yani şunu belirtmek isterim, hepsi en içten düşüncelerim, hissiyatlarımdır.
Çocukluğumda tanıştım 'Çile' ile, uzun yıllar okuduğum tek şiir kitabıydı, onu öyle çok sevdim, bağlandım ki ciddi söylüyorum -ve tüm o güzel şairleri tenzih ediyorum-, başka şiirler okursam büyük bir ayıba düşecekmişim hissini taşıdım, belki çocukluğun verdiği o masumiyetle, sahiplenmeyle..
Kitaplığımızda Çİle'nin olmasına da hamdettim, onu bir şekilde elime almış olmama da.
Her bir şiir ahenkle tablolar çizdi zihnimde, o iki satırlık olanlar belki en sevdiklerimdi, cüssesi küçük manası öyle ağır, öyle kendinden emin.
Üstad'ın tüm edebiyat dönemine şahitlik eder bu eseri, öncesini-sonrasını rahatlıkla ayırt edebilirsiniz, yani bir mefkûre yolculuğu bu ve evet o Necip Fazıl'ın -'Çile'si...
~İki kelimeyle; Başucu kitabımdır, 'Çile', hafızamda mutlaka olsun istediğim nice söz Üstad'ındır.. Rahmetle, özlemle bu satırlar dursun burda böyle..
Size bir de son şiirini bırakayım Üstad'ın, okumuş olanlar hatırlayacak, henüz tanışmamış olanlaraysa yetecek bu şiir; bir yerinden başlamak için.
Çünkü öyle temiz, öyle derin, öyle sonsuz satırlar ki bunlar.. Mutlaka okuyun, okutturun efendim..
Sevgiyle kalın okur kardeşim, keyifli okumalar...
Zehir*
Çocukken haftalar bana asırdı;
Derken saat oldu,derken saniye...
İlk düşünce, beni yokluk ısırdı;
Sonum yokluk olsa bu varlık niye?
Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun!
İnsanoğlu kendi varından yoksun...
Gelsin beni yokluk akrebi soksun!
Bir
