Milo
@Milo8
615 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
kalıntıların altı
daha da altı
daha daha altı
uygarlığımızın saldırısına uğramış
geçmişin sonsuz alt katlarına doğru açılan
ölü kentlerin ruhları iç içe
hem yabancı hem bizim sayılan
hem bizim olan hem olmayan
hem yeraltı hem yerüstünün ruhunu taşıyan
bu merhametsiz kentin insanlarıyız ve yakında çok yakında zalim zamanın bir hiçi kadar yakında biz de aşağıya gideceğimizi bilerek şimdilik dolaşıp durmaktayız toprağın üstünde
Reklam
"Tutsiler ve Hutular arasındaki savaşın nedeni aynı topraklara sahip olmamaları mı?"
"Hayır, değil. Aynı ülkede yaşıyorlar."
"O halde... Dilleri mi farklı?"
"Hayır, aynı dili konuşuyorlar."
"O zaman tanrıları mı farklı?"
"Hayır, tanrıları da aynı."
"Peki o zaman niçin savaşıyorlar?"
"Çünkü burunları farklı."
Küçük Ülke Tutsi ve Hutular arasında ki savaşı ve büyük soykırımı bir çocuğun gözünden anlatıyor.
Bir ülke düşünün, çocukların ilk öğrendikleri şey ölüm, yetişkinlerin bildiği tek şey ölüm, insanların elinde olan tek şey ölüm.
Verilere göre günde yüz binlerce insanın öldüğü insanlık tarihinin görüp sessiz kaldığı onlarca katliamdan biri.
Yıl 1992 Burundi, küçük bir çocuk olan Gaby Fransız babası ve Ruandalı annesiyle beraber kız kardeşiyle hayatının en güzel günlerini yaşamanın hayalini kuruyor, bu küçük Afrika ülkesinde onca milletten insan kendilerince bir hayatın hayalinde. Bir gün bir kıvılcım bütün ülkeyi hatta kıtayı etkisi altına alacak ve sönmesi günden güne zorlaşacak olan bir yangına dönüşür, yaralar söz konusu değildir çünkü ortada ölümden başka bir şey yoktur.
Kitabın en sevdiğim noktalarından biri batılı yaşamına dair eleştirilerin olması özellikle savaş, yaşam ve refaha dair çok ince fakat bir hayli güçlü noktalara parmak basıyor.
Reklam