Birçiuçkitap
@Mineladen
1998
8 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım onca yıl bu evde? Bir gün duvara resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni..sonunda anlamsız biri oldum.Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
Sayfa 594
Reklam
Kendi dünyalarımızın içerisine sıkışmışız. “uyuşup kaldığımız izbe”den ayrılamıyoruz. Çünkü gerçek manâda, hakkıyla, layıkıyla “yaşamak”ı bilmiyoruz. Bilsek de, uygulama imkanı vermiyor şu hayat.
“Bilmem ki kuşlar, bu hengamenin neresine uçar“
Biz de bilmiyoruz.
Ey gönül! Ne olur bundan sonra karışıklığı, bozgunluğu terk etsen? Bazen günahına ağlasan, bazende yetinsen.
Sayfa 245 - YunusEmre
Bu yıldızın kaybolduğu anlamına mı gelirdi?
Belki de asıl mesele buydu. Güneş doğunca yıldızlar görünmüyordu ama kayıpta olmuyorlardı. Gözümüzdeki görme melekesini değiştirebilirsek, belki yıldızları gündüz de görebilirdik. Mesele yalancı aydınlıklardan kurtulmaktaydı; yani şüphelerden.
Reklam