Nil Bektaş
@MinikNil
26 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlk kez Çehov okudum. Evet geç kalmışım ama ya hiç tanımasaydım. Atalet içindeki bir doktorun hayatın gerçekleri ile sarsıntılı tanışması, savunduğu felsefenin çöküşü ve onun altında kalışı çok etkileyiciydi.
Reklam
Bu zamana kadar nasıl okumamışım dediğim bir kitap oldu Acımak. Sanki Stefan Zweig kitabı okumuşum gibi bir tat bıraktı bende. Bu kısacık ama etkisi uzun zaman sürecek kitabı herkese tavsiye ederim.
Barrabas bize denizden geldi...
Nerden başlasam nasıl anlatsam bilemiyorum. Bir ailenin dört kuşağının anlatıldığı bir roman. ( sadece bir aile hikayesi değil, bir ülkenin de hikayesi. Buna az sonra değineceğim) Karakterlerden bazıları çılgın bazıları mistik özelliklere sahip. Bu kişilerin yarattığı tuhaflıklar, sıra dışı pek çok şeyin evde olağan karşılanmasını sağlıyor:) Biz hikayeyi iki anlatıcıdan dinliyoruz. Anlatıcı bulunduğu zamandan geçmişten günümüze gelerek olayları anlatsa da aslında dümdüz bir zaman çizgisine uymuyor anlatırken. Tarih sırasına göre değil, olaylara göre kategorize edilmiş anı defterleri rehberliğinde anlatıyor bize hikayeyi anlatıcı. Bazı yerlerde geçmişteki bir kişiyi ve olayı anlatırken, daha ileri bir tarihte olacak şeylerden de bahsederek anlatıyor ki merak uyandırarak bu anın anlatılacağı sayfalara ulaşma isteği yaratıyor. Çok akıcı, sürükleyici, etkileyici bir anlatım. Hiç ülke adı geçmese de ülke Şili , bahsi geçen şair Pablo Neruda , Marksist Başkan ise Salvador Allende ( yazar Isabel Allende ise kendisinin yeğeni). Bu bilgiler kitabın arka kapak tanıtımında da mevcut olduğu için yazıyorum sürpriz bozan yok. Şili’deki siyasi yaşantıyı da kitap boyunca ara ara görüyoruz fakat kitabın son kısımları ülkenin yaşadığı acı ve karanlık dönemi, bu dönemim karakterimizin yaşantısına etkisi ve ülkenin durumu da anlatıyor. İnsan kendini kurbanlarla acı çekip kahrolsun faşizm demekten alamıyor. İnsan insana nasıl böyle acımasızca kıyıyor anlamak zor. Bizim ülkemizde de defalarca oldu diyeceksiniz evet oldu ve hep olma potansiyeli var. Kendinden olmayana acı çektirmekte sakınca görmeyen insan kalabalıkları ile dolu dünya.Adı batasıca faşist lideri haberlede gördüğüm günleri, kayıplarını arayan kalabalıkları hatırlıyorum. Kitabın filmini 20 yıl kadar önce bölük pörçük izlediğimi
Ana gibi yâr olmaz.
İşçi sınıfından fakir bir ailenin hayatını anlatıyor roman fakat daha çok anne ve oğullarının ilişkisi üzerinden. Oğullarına çok düşkün onların hayatta iyi yerlere gelmesini isteyen ve hiç bir kadını onlara layık göremeyen bir anne ile tanışıyoruz ki dünyanın her yerinde aynı durum demek ki. Anneye düşkün oğulun tüm hayatını annesi ile olan ilişkisi şekillendiriyor. Roman son derece sürükleyici, özellikle oğullardan birinin kendini bulma çabası, varoluşsal sorunları, çok güzel işlenmiş. Son derece kolay okunan bir klasik eser.
Elveda Frankenstein!
Popüler kültürde yer etmiş kurgu bir karakteri yazıldığı haliyle okumak çok güzeldi. Beni çok farklı duygu ve düşüncelere sevk etti. Bazen içimizdeki arayış, bizi mutluluk vereceğini düşündüğümüz bir amacın peşinden tutku ile giderken kendimizi mutsuzluğa sürüklediğimizi farketmiyor muyuz? Mutluluk daha basit şeyler de mi acaba? Tanrı rolünü oynamaya kalkan bir karakterin yaşadığı çöküş, yaratılana karşı yaratanın sorumluluğu, yaratılanın başlangıçtaki masumiyetini kaybedişi ve bunda toplumun rolü beni çok düşündürdü. Buna en yakın gerçekçi durum, insanların dünyaya bir çocuk getirdiklerinde, bu masuma ihtiyaç duyduğu sevgiyi vermediklerinde onun bir canavara dönüşebileceğidir sanırım.
Frankenstein ya da Modern PrometheusMary Shelley · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202021,7bin okunma
Reklam