Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde;
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa;
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde;
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa;
Bil ki seni düşünüyorum...
Adımı siyah yazar kader kalemim, kirli kalpler üstüne...
Vefalar uğramaz o kalplerin öfkeli ve çirkin yüzüne.
Dönülmez gerisin geri çıktığımız bu ayrılık yollardan.
Oysa ben seninle yaşayıp, seninle ölmek isterdim.
Dağılsın bunca öfkeler, yıkılsın enaniyetli duvarlar.
Sessizce, hiç konuşmadan gecelerde kavuşsun ellerimiz.
Acı anılar asılsın ıssız ormanlarda kuru urganlarla.
Artık ağlamasın güzel gözler ve ayrılmasın bir olan gönüller.
Yusuf Tek