Kröger yine derinden soludu. Sesinde bu kez öfkeli bir tını vardı. "Düşünebiliyor musunuz? Biri, ölmek üzere olan bir insanın imdat çığlıklarını duyuyor ve televizyonunu rahatça izleyebilmek için kapıyı kapatıyor. Tanrım, bu dünya ne hale geldi böyle?"
Yaş aldıkça yaşamın her zaman bize umduğumuz tüm hediyyeleri vermediğini fark ediyoruz. Zararı yaşamak hayatın bir parçası. Ama onu tanımlamıyor. Çünki asıl önemli olan kazanıp, kaybetmen değil. Bu yetenekle kendimizdeki değişikliikleri kabul ediyoruz. Yaşam her zaman bize umduğumuz hediyeler vermese bile gerçek armağan hayatın ta kendisidir...
Kıvırcık "Peki, Percy, bugün neler öğrendik bakalım?"
"Üç kafalı köpeklerin, sopa yerine kırmızı lastik topları tercih ettiklerini mi?"
"Hayır," dedi Kıvırcık. "Planların bazen gerçekten de işe yaramayacağını!"
"Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor..."
Sayfa 141 - Türkiye İş Bankası kültür yayınları·Kitabı okudu