Savaş gelip çatınca ülkedeki neslin ölmesi değildir asıl kötü olan, o ülke culturasının (kültür) ölmesidir. Bir ülkede bütün bir nesil ölmüş olsa bile, cultura yaşıyor olduktan sonra o ülke kendi küllerinden yeniden doğar. Ama culturası ölen milletler, nesiller boyunca yaşasa bile kendileri olarak yaşamaz; onun yerine köleler, paryalar, kimliğini kaybetmiş zavallılar olarak hayat sürerler. Böyle bir ülkenin ayakta durduğunu kim söyleyebilir?
Bir zafer, aldığın toprağı kendi kimliğin, kendi sesin, kendi şarkın ve kendi anlayışın ile doldurduğunda zaferdir. Değilse toprağın bekçiliğini yaparsın yalnızca.