Murat Karahan

Murat Karahan
@Muratkarahan
Kalkınma İktisadı ve İktisadi Büyüme - Yüksek Lisans
İstanbul
24 Temmuz
136 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Günümüz toplumu artık Foucault'nun kliniklerden, tımarhanelerden, hapishanelerden, kışlalardan ve fabrikalardan oluşan disiplin toplumu değil. Bunların yerini fitness salonları, ofis kuleleri, bankalar, havaalanları, alışveriş merkezleri ve gen laboratuvarlarından oluşan bambaşka bir toplum aldı. 21. yüzyıl toplumu artık bir disiplin toplumu değil, performans toplumudur. Sakinleri de artık 'itaat özneleri' değil, performans özneleri olarak adlandırılıyor. Bu özneler kendi kendilerinin girişimcileridir. Normalin mekânını anormalin mekânından ayıran disiplin kurumlarının ördüğü duvarlar, geldiğimiz noktada eskimiş görünüyor. Foucault'nun iktidar analitiği, disiplin toplumunun performans toplumuna dönüşmesiyle birlikte gerçekleşen psikolojik ve topolojik değişimleri betimleyemez. Sıkça kullanılan 'kontrol toplumu' kavramı da bu dönüşümün hakkını veremiyor. Hâlâ fazlasıyla negatiflik içeriyor.
Sayfa 20·Kitabı okudu
Reklam
İnsana yaratıcı güç olan ateşi hediye eden, düzene başkaldıran Prometheus, yüzyıllar boyunca inancın simgesi haline gelmiş. Prometheus gibi sürekli tekrarlanan bir cezaya çarptırılan Sisypo­s ise bu anlamsız ve umutsuz durumu bir gün bile şikâyet etmeden sürdürmesiyle, şaşırtıcı bir biçimde umudun simgesi olmuş.
Sayfa 98·Kitabı okudu
Alıntı
“Aşk nedir? Bana kalırsa, güzel bir nesnenin niteliklerinin bizim üzerimizdeki etkisinden başka bir şey olarak görülemez; bu etkiler bizim başımızı döndürür; bizi yakıp kavurur; eğer bu nesneye sahip olursak memnun oluruz; sahip olmamız mümkün değilse ümitsizliğe kapılırız. Peki, bu duygunun temeli nedir?... Arzu. Bu duygunun devamı nedir?... Delilik.
Teşhircilik toplumunda her özne kendi reklam nesnesidir.
Sayfa 27 - Metis·Kitabı okudu
İnsan yalnız ve yalnız topluma egemen olabilir ve ekonomik çarkı, insan mutluluğunun amaçlarının hizmetine sunarsa ve yalnız ve yalnız, toplumsal sürece etkin bir şekilde katılırsa, şimdi onu mutsuzluğa sürükleyen şeyi - yalnızlığını ve güçsüzlük duygusunu - yenebilir. Günümüzde insana en çok acı veren yoksulluk değil, büyük bir çarkın küçük bir dişlisi, bir robot haline gelmiş olmak ve yaşamının boş ve anlamsız olmasıdır.
Sayfa 280 - SAY·Kitabı okudu
Reklam