Muhammed Yıldız
@Myldz45
"İdrâk-i maâlî bu küçük akla gerekmez, Zira bu terazi o kadar sıkleti çekmez"
“Ey kalpleri hâlden hâle çeviren Rabbim! Benim kalbimi de dînin üzere sâbit kıl.” (Tirmizî, Deavât, 89)
Lisans
Manisa
Manisa, 1995
70 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
NettttttttAlıntı
"Dostum, bilirsin ki aşk nefisleri kahreden, kalpleri esir eden bir zorbadır. Başı esaret, ortası hastalık, sonu helâktır! Bu yüzden derhal kendini toparlamalısın."
Muhammed Yıldız
Başı esaret, ortası yol sonu muhabbet de olabilir
Cemil Meriç, Türk aydınını tanımlamak için "Müstağrip" (Batı hayranı, Garplılaşmış) terimini kullanır. Onun gördüğü manzara, kendi insanından kopan, Batı'nın "konserve düşünceleriyle" beslenen ve birbirini anlamadan boğazlayan bir "aydın" sınıfının trajedisidir. Tanzimat'tan bu yana aydın, kendi tarihini (Osmanlı-İslâm geçmişini) bir "utanılacak yük" veya "karanlık çağ" olarak görmüştür. Hâfızasını sildiren bir hasta gibi, kim olduğunu unutmuş ve kendine Batılı bir kimlik icât etmeye çalışmıştır. Meriç'e göre, "Kendi ülkesine ve tarihine yabancılaşma", aydının en büyük hastalığıdır. Müstağrip aydın, halkı "eğitilmesi gereken bir sürü", "yontulmamış taş" olarak görür. Halkın değerleri (din, gelenek), aydın için "gericilik"tir. Bu kibir, aydın ile halk arasında aşılmaz bir uçurum (yabancılaşma) yaratır. Ne Doğulu olabilmiş ne de tam anlamıyla Batılılaşabilmiştir. Batı onu "taklitçi" olarak küçümserken, kendi halkı "gavur" diyerek dışlar. Bu "yersizlik" ve "yurtsuzluk", aydını hırçınlaştırır ve ideolojik fanatizme (slogana) sürükler. Meriç, aydını pusulasını şaşırmış bir gemiye benzetir. Bu gemi, sığınacak bir liman (Batı) arar ama kabul edilmez. Bunun öfkesiyle döner ve kendi limanını bombalar. Kendi tarihine düşmanlık, bu çaresizliğin sonucudur.
-Reha Kansu, "Cemil Meriç Gerçekten İdeoloji Karşıtı mı?", besincidevre.org, 30 Aralık 2025-Muhammed Yıldız
"Kıtaları ipek kumaş gibi keser biçerdik. Kelleler damlardı kılıcımızdan. Bir biz vardık cihanda, bir de küffar…
Zafer Sabahları kovalayan bozgun akşamları. İhtiyar dev, mazideki ihtişamından utanır oldu. Sonra utanç, unutkanlığa bıraktı yerini, “Ben Avrupa’lıyım” demeğe başladı, “Asya bir cüzzamlılar diyarıdır.”
Avrupalı dostları acıyarak baktılar ihtiyara ve kulağına “Hayır delikanlı” diye fısıldadılar, “sen bir az-gelişmişsin.”
Ve Hristiyan batının göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftasını, bir nişan-ı zişan” gibi gururla benimsedi aydınlarımız." Cemil Meriç/Bu Ülke
bildiğiniz hikmetli bir söz var mı?
Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurmuştur: "Bir kimsenin, hikmetli bir sözü öğrenmesi, onun için dünyadan ve içindekilerden daha hayırlıdır."
Muhammed Yıldız
Kanaat bitmeyen servettir.
Allah Resûlü [sallallahu aleyhi vesellem] şöyle buyurmuştur:
"Üç şey var ki onlardan kimse kurtulamaz: Bunlar, zan, uğursuz sayma ve hasettir. Size onlardan kurtuluş yolunu söyleyeceğim: Bir zanna kapılınca onu (tesbit etmeden) gerçek sayma, bir şeyi uğursuz saydığında, yoluna (ve işine) devam et; hasede düştüğünde haddi aşma"
Hasan-ı Basrî: "Haset, göğsünde bir kederdir; ancak elinle ve dilinle haddi aşmadığın sürece sana zarar vermez."
Az farklı bir rivayet için bk. Taberânî, el-Mu'cemü'l-Kebîr, 3/228; Heysemî, Mecmau'z Zevâid, 8/78·Kitabı okudu
Muhammed Yıldız
Rivayet edildiğine göre Hz. Musa [aleyhisselâm] yüce Rabb'inin huzuruna gittiğinde arşın gölgesinde bir adam gördü. Onun makamına gıpta etti; "Bu Rabb'i katında çok şerefli biri" diyerek, Rabb'inden onun ismini haber vermesini istedi. Allah Teâlâ onun ismini haber vermedi ve şöyle buyurdu:
"Sana onun üç amelini söyleyeyim: O, Allah'ın kendilerine Iutfundan verdiği nimetlerden dolayı insanlara haset etmezdi. Anne babasına âsi gelmezdi. İnsanlar arasında laf götürüp getirmezdi."
Hz. Zekeriyya [aleyhisselâm] demiştir ki: "Allah Teâlâ şöyle buyuruyor: Haset eden kimse, nimetime düşman olan, kazâma kızan ve kullarım arasında yaptığım taksime razı olmayan biridir."
"Hayatımızın her anı, içinde bulunduğumuz şimdiye sadece bir an için aittir, daha sonra sonsuza dek geçmişe ait olacaktır. Her akşam bir gün daha fakirleşiriz. Eğer içinden kendimize her zaman yeni bir hayat ve yenilenmiş bir zaman çekebileceğimiz tükenmez bir sonsuzluk kuyusunun paydaşları olduğumuzu, varlğımızın en derinlerinde, en içe işlemiş şekilde, gizlice biliyor olmasaydık, sahip olduğumuz kısacık zamanın gitgide geri çekilmesinin görüntüsü karsında muhtemelen zıvanadan çıkardık
Kuşkusuz ki, bu türden mülahazaların üzerine, en büyük bilgeliğin, şimdiki anın keyfini çıkarmak ve bu keyfi hayatın amacı haline getirmek olduğu yolunda bir teori bina edebilirsiniz, çünkü şimdiki an gerçek olan tek şeydir ve geri kalan her şey ancak hayalidir. Öte yandan bu tür bir hayat tarzına en büyük aptallık da diyebilirsiniz: Zira bir anda var olmayı kesen, bir rüya gibi tamamen yok olup giden bir şey, asla ciddi bir çabaya değmez."
"Mutluluk, Platon'un deyişiyle sürekli oluş ve hiçbir zaman var olmayış'ın hüküm sürdüğü bir yerde hayatını sürdüremez. İlk olarak, hiçbir insan mutlu değildir. Sadece bütün hayatı boyunca, varsayılan ama nadiren ulaşılan bir mutluluğun peşinden koşar. Ulaşsa bile, insan bu mutluluktan ötürü yalnızca hayal kırıklığı yaşar. Ancak kural olarak, limana enkaz halinde ve direği kırılmış vaziyette girer. İkinci olarak da, sadece birbirini takip eden gelip geçici anlardan oluşan ve artık sonu gelen bir hayatta mutlu olmuş olması da olmaması da aynı kapıya çıkar."
(Oysa) Bu dünya hayatı, sadece bir oyun ve (eğlence türünden) tutkulu bir oyalanmadan ibarettir. Gerçekten ahiret yurdu ise, asıl hayat odur. Keşke (insanlar bu gerçeği) bilmiş (ve gereğini yerine getirmiş) olsalardı.·Kitabı okudu
Muhammed Yıldız
Mutlu olanlar ise cennettedirler. Orada gökler ve yer durdukça duracaklar, ancak Rabbinin diledikleri başka. (Bu) ardı arası kesilmeyen bir ihsan olacak. (Hud/108)