Nida Turgay
@NidaTurgay
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine...
57 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
"...Benim adım Kaygusuz Abdal. Tanrı'dan vazgeçtim. Ölmekten vazgeçtim. Çünkü ölürsem ve eğer yukarıda beni ödül ve ceza sisteminin bekçileri bekliyorsa çok büyük kavgalar etmem gerekecek. Ölmek istemiyorum, çünkü Tanrı'yı da öldürürüm diye korkuyorum. Ve böyle bir vefata benim dışımda kimse dayanamaz..."
İşe duygularımı katmak kendimle oynadığım bir kumar oldu. Sana duygularla bağlanmaksa kartlara bakmadan masadan çekilmek, zar havadayken pes etmek oldu benim için.
Zarı attım ve sana baktım. Gözlerin, gözlerimle buluşsaydı şayet kazanmış olurdum zar yere düşmeden. Lakin bu da bir kumardı, pes etmek veya kaybetmekti seçeneklerim. İkisi birden oldu, gözlerimiz hiçbir zaman buluşmadı ve ben zar havadayken pes ettim. Sonucun, zarın hangi yüzünün geleceğinin bir önemi yoktu. Ben zarımı gözlerimize atmıştım, gözler buluşmadı ve ben kaybettim.
" 'İnsanlar...' dedim fısıldayarak. 'Taşırlar insanları. Kundaktayken, tabuttayken. Hep taşıyacak birileri olur. Bazıları dostluktan, bazıları paradan, bazıları da içinde bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için, taşırlar insanı..' "