Nilay
@Nilau
14 yaşındayken dayımın bana hediye ettiği kitap. Hala sorarım "Neden bu kitap?" diye.
O zamanın yeni yetmeliğinden olda gerek elimde aldığım zaman bitirememiştim, sanırsam korku içerikleri bol olduğu için. O kadar korkulası değil ama insanın psikolojisi her an farklılık gösterebiliyor. Aklıma geldikçe ürperirim. Bence herkesin okuması gereken bir roman değil. Şeytana tapanlardan, şeytan ayini yapanlara kadar çok çeşitli insan profili var. Hele bazı ayinler var ki mide bulandırıcı. Tabi bazı okurlar böyle tarzları da seviyor ama ben ısınamadım. Lakin okurken eğlenmiştim. Nedendir bilinmez tabi. Sonu kadar başı da şaşırtıcıydı. Polisiye, gerilim, korku, heyecan, macera, iz sürüm... Ne ararsınız var. Baş karakterimiz ne kadar polis olursa olsun her şeyi olduğu bi görüp ayrıntısını sonradan araştırmaya kalkışmasa ve başkalarına işlerini sık sık yaptırmasa iyi adam aslında. Lafın kısası göreceli bir eser ve piyasasa olan o kadar saçmasapan kitaplardan kat be kat iyidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Spoiler içerebilir!
Klasik romanlardaki aşklar gerçekten de bir başka oluyor doğrusu. Bu romanı market raflarının köşesinde sıkışmış bir şekilde bulmuş ve ismini çok beğenmiştim. Şimdi de iyi ki almışım diyorum ve okumuşum. Bu romanda bahsi geçen Kamelyalı Kadın, o zamanın elit metreslerinden. O dönemde evli veya bekar erkeklerle yemek yiyip, biraz şarap içip, tiyatro gösterimlerine katılan kadınlardan Kamelyalı Kadın. Baş karakterimiz de onun tam tersi ve çok efendi birisi. Sonradan hanımefendiye biraz ayak uyduruyor aslında. Kadını görür görmez aşık oluyor ve yeni yetme gibi hemen konuşup buluşmak istiyor tabi o farkında değil kadının işinin ne olduğunu. Artık geçmiş olsun çünkü aba yakılmış arkadaşlar. Bu aşk hikayesi göz yaşartacak ve gülümsetecek bir eser. Teşekkürler Alexandera Dumas!
Bu adamın kalemine hayran kalmamak imkansız. Korku okurları içinse birebir. Her an yüreğiniz hopluyor ve "Yine ne oluyor ya?" diyorsunuz. Yazar güzel iş çıkarmış açıkçası. Baştan sona kadar olaylar ilgi çekici ve esrarengiz. Bir sesin ardından neler gelebileceği karşısında şaşkınlıkla kalıyor insan. Yazarın diğer kitabı Kafes'e göre bunu beğenmeyenler olmuş. Ama şöyle söyleyeyim ben Kafes'i okumadan önce Kırmızı Piyano'yu okudum. Ve her ikisini de beğendim. Kırmızı Piyano'nun baş karakteri bence birazcık paranoyak ve bu hikayeye daha çok ilgi çektiriyor. Bence biraz maceradan zarar gelmez, okuyun️
Yine ırkları ve dinleri yüzünden eziyet gören insanlar ve onların hikayesi. Yine iki ayrı din ve ırka mensup iki aşığın hikayesi. Romanın bazı yerlerinde sayfalar damla damla yaşlarla doluyor. O kadar dokunaklı ve hüzünlü bu roman. Bir yandan sadece Allah'a inandıkları için kundaktaki bebeğe kadar zalimce öldüren sırplar, bir yandan Allah'a sığınıp hiç kimseden yardım göremeyen Bosna-Hersek'liler. Romanda Sırp'ların müslüman kadınlara tecavüz ederek söylediği marşları insanın midesini bulandırıyor. Müslüman kadınların ne eziyetlere maruz kaldığını okurken ağlamadan durmak imkansız. Sırplı askerlerin şu sözü de iğrençlik ve zalimliğin sınırlarını zorlayan cinsten. "Bundan sonra Müslümanlar Kurban Bayramlarında kendi evlatlarının etini yiyecekler."
Eğer Müslümanların ve özellikle Müslüman kadınların, namuslu oldukları için, neler çektiğini acı gerçekleriyle öğrenmek istiyorsanız Sinan Akyüz bunu bizlere en acısıyla ve gerçeğiyle sunmuştur.
Bu romanı tam tamına 5 kez okudum. Hiç birinden pişman değilim. Ya insan geçmişte neler yaşandığını öğrenince o kadar üzülüyor ve kalbi kırılıyor ki. Hele ki sadece ırk, din, dil farkından. İnsanların cahillikle neler yapabileceğinin bir kanıtı bu eser. Baş karakter o kadar güçlü ve cesur ki ne yapabileceğini kestiremiyorsunuz. Yıllar geçse de aynı naftalinli tadı alıyorum bu kitaptan. Zülfi Livaneli'ye bu yüzden sonsuz teşekkürler, bizlere her ırktan her dinden her renkten insanın hangi zulümlere, eziyetlere maruz kaldığını her cümlesine birer imza gibi bırakmış ve kimsenin kimseden üstün olamayacağını anlatmıştır.
