Sadece kitap okudum ve kendime döndüm. Ve katılaştım. Dışarıya karşı duruşumu kastediyorum. Böylece sonunda çoğu insan benim kibirli, kendini beğenmiş biri olduğum fikrine vardı.
"Keşke aşık olabilseydim." dedi Dorian Gray. Sesinde derin bir acıyla: “ama tutkuyu yitirmiş, arzuyu unutmuş gibiyim. Kendime fazla dönüğüm. Kendi kişiliğim benim için bir yük haline geldi. Kaçmak, uzaklara gitmek ve en çok da unutmak istiyorum.”
Anası yatsı namazını kılıyordu. Her zaman yaptığı gibi anacığının önüne çömeldi. Seccadenin üzerinde taklalar attı. Dilini çıkardı. Nihayet kadını güldürmeye muvaffak olduğu zaman, kadıncağız selam vermek üzereydi.
Anası:
- Ali be, günah be yavrum, dedi. Günah yavrucuğum yapma!
Ali:
- Allah affeder ana, dedi.
Sonra saf, masum sordu:
- Allah hiç gülmez mi?