"Cesur olun. Kendinizi rahat hissettiğiniz alanın dışında pencereler açın. Farklı dünyalarla ancak böyle tanışırsınız. Ben hep yerimde dursaydım, dünyamı değiştirecek insanlar aramasaydım, bugün tanıdığınız ben olmazdım. Bir insanın bittiği an, miskinliğe esir olduğu andır. İnsan, konforundan vazgeçmeyi göze almalıdır. Kendi dünyasını yerinde kendisi oynatmalıdır. "
-İlber Ortaylı
Lavinia ölüm çiçeğidir. Özdemir Asaf platonik aşık olduğu kadına yazdığı şiirinin son mısrasında, "adını gizleyeceğim sende bilme Lavinia" diye seslenir.
Sahi nedir vatan? Bir toprak parçası mı, uçsuz bucaksız denizler, kalabalık şehirler, tenha köyler mi? Hayır, bütün bunların ötesinde bir anlam taşır vatan. Ne sadece toprak parçası, ne su havzaları, ne ağaç silsilesi... Annemizin şefkati, babamızın saçlarına düşen ak, ilk aşkımız, doğan çocuğumuz, dedelerimizin mezarlarıdır vatan... Vatanı olmayan insanın hayatı da olmaz...