Kanadını kırdılar kartalın
Gökyüzü bir uçuşu kaybetti.
Gözlerini kör ettiler bir hazalın
Ova bir bakışı kaybetti.
Bir kekliğin boynuna Denk geldi bir kurşun
Dağ bir türküyü kaybetti
Gül ayaklar altına alındı
Bir bülbül bir kokuyu kaybetti.
Ama bir kadın öldürüldüğünde
Bütün dünya da bir sevgiyi kaybetti!
Bu kadına bayılıyorum. Şiirlerinde özgüven ve ahenk iç içe.
Güneş ölmüştü ve yarın
Uslarında küçük çocukların
Yitik, belirsiz bir kavramdı.
Defterlerine sıçrayan kapkara
İri bir mürekkep lekesiyle
Anlatıyordu çocuklar
Tuhaflığını bu eskimiş sözcüğün.
Zavallı halk
Yüreği ölgün, bitmiş, dalgın
Huzursuz ağırlığı altında ölü
gövdesinin
Bir yerden bir yere sürünüyordu
Ve önlenmez cinayet isteği
Durmadan büyüyordu ellerinde.
Füruğ Ferruhzad (1935-1967), 20. yüzyıl İran şiirinin en cesur ve önemli kadın sesi, şair, yönetmen ve ressamdır. Kadın kimliğini, aşkı ve bedeni geleneksel kalıpları yıkarak samimiyetle anlattığı şiirleriyle tanınır. 32 yaşında bir trafik kazasında hayatını kaybeden Füruğ, "Yeniden Doğuş" ve "Ev Karadır" gibi eserleriyle isyanın ve özgürlüğün simgesi olmuştur.Ruhun derinliklerine işleyen, düşündüren, hüzünlendiren, keşke daha uzun yaşasaydı diyerek iç geçirten Furuğ huzur içinde uyu. Senin şiirlerini her okumamda başka bir dünyaya dalıyorum.