Evim şöyle dedi bana:
"Beni terk etme, senin geçmişin buradadır çünkü. "
Yol dedi ki:
"Gel, beni izle, çünkü senin geleceğin benim."
Şöyle dedim evime ve yoluma:
« Ne geçmişim ne geleceğim var benim.
Burada kalırsam, kalışım da gidiş olacak;
gidersem gidişim de kalış olacak.
Sadece aşk ve ölüm değiştirebilir her şeyi."
Ayfer Tunç'tan okuduğum ikinci kitap. Yazarın üslubunu beğeniyorum fakat oluşturduğu, kendisine seçtiği kahramanları özellikle başkahramanları sevemiyorum bir türlü. Yani sevmeyelim diye bu kahramanları oluşturmuş , yazmış gibi geliyor bana. Azîz Bey denilen kişiyi her yönüyle anlatmış. Bir türlü içim ısınmadı karaktere. Baştan sona kadar adamın hiçbir yaptığı hoşuma gitmedi. En sonunda çamura düştüğü sahne dışında da en ufak bir his beslemedim kendisine.
Değişik bir kitaptı Ayfer Tunç okumak farklı bir deneyim gibi.
...yürümekte olduğum bu yol ne aydınlığa kavuşuyor ne de karanlığa gömülüyor her daim yarı karanlık yarı aydınlık vaziyette, çözümsüz kaygılarımın ortasında bir yerde duruyor.