Bu kutsal mı kutsal sudan, yeni yapraklara
bürünmüş taze bir fidan gibi canlanıp da,
arınmış olarak eski yerime vardığımda
çıkmaya hazırdım, artık yıldızlara.
Asteriks: Romalılar!! Oburiks: Güzeel. Asteriks: Gidip köydekilere haber verelim. Oburiks: Nedenmiş? İkimiz bir güzel görürüz işlerini. Herkesi ayağa kaldırmanın ne anlamı var? Asteriks: Oburiks, sen bencilin tekisin. Ötekilerin de eğlenmeye hakkı var. Romalılar yalnızca senin değil, herkesindir.
Ah, insanlar niçin her şeyi anlayamıyorlar? Beş dakika, on dakika, yarım saat kendilerini unutsalar, kendilerini karşılarındakinin yerine koysalar tam onun gibi -fakat hiç eksiksiz ve tam- onun gibi duysalar, her şey ne kadar yerli yerinde olacak. Hayır! İllâ ki zıddiyetler, öfkeler, yanlış anlaşmalar, kıskançlıklar, inatlar, şüpheler, hâkim olmak arzuları...