Perihan Gümüş
@Perihangms
namütenahi bu kainatta, bir tatlı huzur
Şu anda okuduğu kitap
İlk defa bir kitabı okurken bu kadar zorlandım. Her bir sayfanın sonuna geldiğimde çok uzun zaman geçmiş gibi hissettim. İte kalka okudum resmen. Okuduğum yere kadar pek anlamlandıramadığım bu kitabı sonuna kadar devam ettirdim, sebebi sonunun gerçekten nereye varacağıydı. Ve sonuna geldiğimde kitaba biraz haksızlık ettiğimi fark ettim, her zamanki okuduğumuz kitaplardan biraz daha farklı,bunu kabullenerek başlarsak okumanın daha kolay olacağını sanıyorum, çok büyük anlamlar yüklemeden. Umutsuzluk içinde yaşamanın hazin sonu; ölüm. Bu kadar. Neden dilinin bu kadar zor olduğunu fark ettiğim halde kendimi okumaktan alamadığımı, sorguluyorum . Garip bir kitaptı.
Okurken her satırında, her cümlesinde ayrı ayrı milyon tane anlamlar çıkarabildim. Şu ana kadar okuduğum beni içine alan en güzel yabancı yazarlı bir kitaptı. Aslında bu kitap duygunun, asıl gören gözün, hisseden bir kalbin ve çalışan bir beynin yaşla hiç bir alakası olmadığını açıkça iletebilmiş, sadece bu kadarla kalmamış bence; küçükken bu kadar savunmasız ve arayış içinde ilken yaşadığımız hayal kırıklıkları, sevinçler, şaşkınlıklar yahut şoklar bu yaşımızda hala dün gibi hatırımızda. Bilincimiz altında olan şeylerin neden hala orda olduklarını ve etkisini, benim o şeyler dediğim bir olay örgüsünde içimi acıta acıta, bazen hüzünlendiren, bazen kahkahaya boğan bir tavırla yansıtabilmiş.
Fazlasıyla sürükleyici, kitabın yarısına geldiğimde bazı olayları çözmüştüm. Fakat asıl olay kitabın sonundaymış. Aşkın o garip hallerinden, kişilik karmaşasına kadar her ne kadar garip olmayacak bir olay gibi işlemişse de, çok hayatın içinden buldum. Güzel bir Zülfü Livaneli romanı
