“Uzun,uzun müddet,sessiz hıçkırıkların necip matemi içinde ağladı. Yüzünü elleri içine kapıyor. Bütün asâbı durup durup, ansızın bir ihtilâlaçla çırpınıyor, bir yastığa gömülmüş başı, ara sıra tıkayıcı bir hıçkırığı kovmak için yukarı aşağı kalkıp düşüyordu”
“Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum. Bakımevinden bir telgraf aldım : « Anneniz öldü. Cenazesi yarın kaldırılacak. Saygılar ». Bundan pek bir şey anlaşılmıyor. Belki dün ölmüştür.”