RAMAZAN AKBULUT
@Ramazan2323
VefaKişisel Gelişim
Kitabın başlığı ve arka kapağındaki yazdı kafamda ışık yakmıştı. Kitabı aldım ve uzun bir süre okumadan kitaplığıma bıraktım. Fakat başlıktan o kadar çok etkilenmiştim ki hayatıma her uyguladığımda faydasını görüyordum. Sonunda kitabı okumaya karar verdim. Kendini sık sık tekrarlasa da bu kitaba bir vefa borcum var dedim ve bir çırpıda okuyup bitirdim. Yer yer yine güzel mesajlar aldım. Özellikle haşlanmış kurbağa sendromu aklımdan hiç çıkmayacak bir mesaj barındırdı. Yazara çok şey borçluyum. Teşekkürler
Reklam
Büyük İsrailAraştırma-İnceleme
Kitap büyük bir araştırma sonucu yazılmış. Tanzimat’tan menderesin idamına kadar olan 100 yıllık Osmanlı-Türkiye siyasi haritasını çizerken bende oluşturduğu izlenim; okuduğum ve araştırdığım her siyasi kitap, dergi, haber sonucu oluşan izlenim ile aynı. Bölgemiz Ortadoğu ve maalesef bilmeden büyük israil projesine hizmet ediyoruz. Millet olarak değil ama bizi yönetenler hep aynı şeye hizmet ediyor ve hep aynı isimler, aynı profiller bizi yönetiyor.
KÖR ÖLÜR, BADEM GÖZLÜ OLUR!!Realizm
Kör ölür badem gözlü olur derler ya işte o mesele…
İnsan olarak hep geçmişi paklama günü lanetleme gelecekten korkma gibi bir huyumuz var. Hatta Twitter kullanıcısıysanız karamsarlık ruhunuza işlemiş demektir. Çünkü pozitif tek bir cümle göremezsiniz. Sürekli haber izleyen biriyseniz, muhtemelen hırsızlık, çocuk kaçırma, cinayet, tecavüz gibi olaylar ruhunuzu kemirmiştir. Yapacağınız tek çıkarım: Lanet olsun, bu çağda yaşanır mı? Keşke taşı taşa sürtseydim de bu döneme denk gelmeseydim gibi akıldan yoksun yorumlar yapmanız da çok normal. Yazar aslında benim insanlara anlatmak isteyip de bir türlü anlatamadığım şeyleri anlatmış.
Hey dostum; senin geçmiş diye övündüğün şey o kadar da iyi bir şey değil söyleyeyim!!!
Herkes büyük şehirden şikayetçi, herkes köy edebiyatı yapıp duruyor. Ama kimse büyük şehri terk edip de köye yerleşmiyor. Sanırım insanları silah zoruyla büyük şehirde tutuyorlar.
Eskinin övülecek bir tarafı yok. Kula kulluğun olduğu, insanların kendilerini ifade etmekten aciz kaldığı, hele hele kadınların nüfus sayımında bile sayılmadığı zamanlardan bahsediyoruz. Şimdi baskı, zulüm, haksızlık yok mu? Elbette var!! Ama!!!! İnsanlar en azından rahatsız olduğu durumu ifade edebiliyor. Bir taciz, tecavüz olsa toplum ayağa kalkıyor. Bir hayvana işkence eden kodese tıkılıyor. Eskiden bunların milyon katı olurdu ama haberimiz olmazdı. Şimdi haberimiz oluyor diye vahşet artıyor gibi bir algıya kapılmak bana çok cahilce geliyor.
Kısaca; eskiyi özleyen diktatörlüğün olduğu bir ülkeye(mesela Afganistan), köyünü özleyen köyüne gitsin yiyorsa
Ölüm
Herkes ölüme inanır. Ama hiç kimse kendi ölümüne inanmaz.
Tolstoy kendi ölümünü anlatmış resmen. Merak ettiğim ise karısı bu kitabı okuyunca ne hissetmiş acaba
Güzel
Kitap bir romandan çok amerikan film senaryosuna benziyor. Okurken sık sık gözünüzde amerikan filmleri canlanıyor. Akıcılığı muhteşem. Konu güzel. 94. bölümde Camerlengo’nun dağıttığı yargı beni benden aldı