Cem
@Rogojin
Ekşi sözlük/rogojin
Öğretmen
Lisans
Istanbul
Üsküdar, 4 Eylül
2367 okur puanı
Mayıs 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın galiba ilk eseri olan bu hikâye kitabı, iyi özellikleri olumsuz özelliklerine oldukça ağır basan iyi bir çalışma. Okuması keyifli, güzel bir eser. Yer yer, bazı hikâyelerde kolay seçimler olduğunu düşündüğüm çeşitli politik konum bildirmeler, saf belirlemeler varsa bile 25 hikâyeden oluşmuş bir kitapta bu tür küçük engebeler, sorunlar kolayca göz ardı edilebiliyor.
Melisa Kesmez'in Nohut Oda ve bu kitabında dikkat çeken ve en güzel yönlerinden birisi yazarın hikâye anlatabilmesi oldu, diyebilirim. Bu hikâyelerde güzel anlatabilen, üslûbu kırılıp dökülmeyen bir kalemle karşı karşıyayız. Yeni bir yazar için bu, önemli bir maharet. Çünkü anlatamayan, kuramayan, sürdüremeyen birçok yazar adayı ve yazar var. Melisa Kesmez, hem bu kitabında hem de nohut oda'da anlatabilme maharetinin hiç de sıradan bir özellik taşımadığını göstermiş oluyor. Bana göre kitapta iyi olmadığını düşünebileceğimiz ve fakat bunun benim politik meselelerle ilgili sığ veya ön yargı dolu bakışlarımla da alâkası olabilecek hikâyeler, yazarın anlatma kabiliyetini zarar vermiyor ve kitabın niteliğini düşürmüyorlar. Tabii bu durumun kitabın 25 hikaye içermesi ile de alakası var. Daha az sayıda hikâyenin bir araya geldiği bir kitap ve sözünü ettiğim iyi olmayan hikâyelerin bir aradalığı daha olumsuz bir sonuç doğurabilirdi. Ancak böyle olmuyor ve sonuç oldukça iyi bence.
Mutlaka öneririm.
Reklam
Melisa Kesmez'i ilk defa okudum. Kadın yazarlarin türk edebiyatında, en azından hikâyelerde, dönüp dolaştığı aşina, bilindik yerler, mekânlar; kadın olmak tecrübesinin bitmek bilmeyen hikâyeleri burada da, bu kitapta da var. Bir yandan yeni ne anlatılabilir ki diye düşünüyorum, öte yandan bir arkadaşın anlattığı gibi, sonuçta yaşananlar değişmiyor ki, ister istemez bunlar hikâye oluyor, bunu da söyleyebiliriz. Ancak bu sözlerim benim okuduğum yazarlar ve kitaplarla sınırlı. Bu hikâye dili, dilleri, hikâyenin içeriği hepsi birbirine yakın, birbirini andırır ve en kötüsü üslûbu birbirine benzeyen tat içeriyor. Öküz, Kafa gibi dergilerle veya Instagram paylaşımları ile artık çok sıradan bir his de verebilen bir hikâyeleme biçimi bu. Ancak Nohut Oda, yazarın hikâyelerini elinden geldiğince derinleştirdiği ve kişisel hikâyelerin ağırlığını hissettirdiği çalışmalarla dolu ve ben kitabı çok beğendim. Sırf bu sebeple diğer kitaplarını da aldım yazarın. Atları Bağlayın... kitabında güzel ve güzel olmayan hikâyeler iç içe akıp gidiyor. Ancak Nohut Oda daha az hikâyeden oluşan daha derinlikli, etkileyici bir hikâye roman. Herkese öneririm.
