Cem
@Rogojin
Ekşi sözlük/rogojin
Şu anda okuduğu kitaplar
Nitelikli, güzel yerli polisiyeler nasıl da böyle keyifli keyifli edebiyat dünyamızın kenarından köşesinden tebessüm ediyorlar bize... Tuna Kiremitçi'yi sevebileceğimi düşünmezken şimdi sevdiğim bir polisiye yazar olarak söz etmeye başlayabiliyorum ondan.
İlk kitaptan daha da iyi bir Perihan Uygur polisiyesi olarak Perinin Ölümü en az kapak fotoğrafı kadar güzel yazılmış, iyi bir türk polisiyesi örneği. Üslûp, hikâye, karakterler, önceki kitaptan süren devamlılık hissi ve diğer bir çok öge ile-mesela buram buram maharet kokan diyaloglar- Perinin Ölümü okunmayı hak ediyor.
Dünya Ağrısı'na bir inceleme yazmak ancak bir ay kadar sonra mümkün oldu; kitaptan üzerime bulaşan bu aşırı kötümser, negatif, acı dolu ruh halinin, atmosferin azalmasını bekledim diyebilirim.
Ayfer Tunç'un okuduğum ilk eseri Aziz Bey Hadisesi'ydi. O kitapta da buradakine benzeyen acı dolu bir hikâye vardı. O sebepten de yazarın diğer eserlerini okumaya devam edememiştim, hatta Dünya Ağrısı'nı seneler önce okumaya çalışmış, ama galiba 50 sayfa olmadan da bırakmıştım. Acılardan söz etme, hayatın acı dolu olması, bunun sebebinin kişisel ve toplumsal günahlar, suçlar olması konuları edebiyat için yeni bir şey olmasa bile galiba Ayfer Tunç bu acıyı bilerek, isteyerek böyle kesif bir şekilde, insanı zorlayacak şekilde yazıyor.
Açıkçası bu ruh hali, bu korkunç karamsarlığa rağmen yazarın edebi anlamda kurabildiği atmosferin kitabın kapağındaki resmin ve koyuluğun birebir aynısı olarak oldukça etkileyici olduğunu söyleyebilirim. Bir yazarın kitapta kurabildiği dünyanın bu kadar güçlü olabilmesi ancak edebi bir ustalıkla mümkün. Sonuçta Ayfer Tunç sözünü ettiği ağrıyı da dünyayı da anlatabiliyor. Bunu da o ağrının, ağrıyan yerin üzerine basa basa yapıyor. Baş karakterimiz Mürşit'in gerçek bir kişiye dönüşmesi çok da zor olmuyor, çünkü yazar onun üzerine abanarak, onu yoğurarak anlatıyor. Bu anlamda Ayfer Tunç etkileyici bir karakter çıkarıyor ortaya. Mürşit'in suçu ve büyük günahının ortaya çıktığı kısımlar kitabın oldukça etkileyici kısımlarıydı.
Bir aya yakın bir zaman geçti ama, hâlâ kitabı hatırlıyorum, düşünüyorum. Ortalama insanlar, ortalama hayatlar, küçüklü büyüklü suçların kanıksandığı dünyalar içerisinde edebiyatın bir yüzleşme ya da en azından konfor alanımızın dışına çıkmaya bir davet olduğunu da görüyoruz. Ayfer Tunç'un bunu yapabildiğini düşünüyorum. Keyif
Fatma Nur Çeboğlu'nun Golconda üçlemesini bitirdim.
Kitabın üçüncü ve son kitabı, yazarın da söylediği üzere, üçlemenin en aksiyon dolu, ilk iki kitaba göre çok daha iyi yazılmış, yeni karakterler tanıtmasına ve ağırlığı özellikle ilk yarıda bu yeni karakterlere vermesine rağmen enerjisini kaybetmeyen bir çalışma. İlk iki kitapla alakalı eleştirilerin, yani ifade problemleri, daha iyi şekilde ifade edilebilecekken kolay ifade seçimleriyle tadı bozulabilen cümleler yine karşımıza çıksa da üçüncü kitapta yazarın daha hakim, daha kontrollü bir şekilde yazdığını söyleyebiliriz.
Öncelikle şunu söylemek gerek: bu kadar çok sayıda hikâye ve olay örgüsünü bir araya toparlamak, bu uçları birbirine ekleyerek kitabın hakiki aurasını sağlama almak ve bunu başarabilmek yazar lehine çok iyi özellikler. Çünkü kolayca çökebilecek bir öykü söz konusu burada. Oysa Fatma Nur Çeboğlu, hakiki ağırlığını üçüncü kitapta gösteriyor ve hikâyesini heyecan oranı artan bir finale okuru hazırlayarak çok iyi bir şekilde tamamlıyor.
Bir yazarın ilk kez roman yazması, bunu bir üçleme olarak planlaması (veya aslında iki kitap olarak tasarlaması ama başka sebeplerle bir üçlemeye dönüşmesi), ve ayrıca ilk çalışmasını fantastik bir kurgu ile yapması bir çok problem, handikap, sorunla karşı karşıya bırakır ister istemez. tek bir kitapla bir hikâye anlatmak ya da ilk kitabın finalinde bir değişiklik yaparak hikâyeyi sonlandırmak mümkünken geçmişten ve şimdiki zamandan olayları birbirine dolayarak bu hikâyeyi anlatabilmek de bir maharet.
Türk fantastik romanı adına oldukça güzel ve iyi bir çalışma bence Golconda serisi. Kusurları eserin güçlü yanlarını gölgelemeyen bir çalışma. Yazarın tekrar ve daha fazla fantastik edebiyatla uğraşması, daha çok yazması da dileğimiz olsun.
