Cem
@Rogojin
Ekşi sözlük/rogojin
Şu anda okuduğu kitaplar
İlk kez okuduğum Müge İplikçi, bu kitabıyla büyük bir sürpriz oldu benim için. Zira bu kitap oldukça iyi bir edebiyat eseri bana göre. Absürdlüğe ulaşan hikâyesini, fantastiğe kayar gibi bir çizginin kenarlarında dolaşan öyküsünü kitabın final kısmında öyle bir yere ulaştırıyor ki yazar, kitabın gücünün, dilin ve anlatımın kopuk, deliliğe de temas eden tarzından kaynaklandığını daha iyi anlıyoruz. Nebiye'nin tozlarla, uzaylılarla, bekir'le, serin'le ve ankara'yla olan bağlarının, ilişkilerinin hikâyenin son kısımlarında gelip de dayandığı yer bir yumrukla ifade edilebilir belki. Absürdlüğe, deliliğe çekilen bu gerçeklik yumruğu nasıl da kitabı her şeyiyle daha da etkileyici bir hale sokuyor! Yazarın başka eserlerini de denemeli ve bu tadın raslantısal olmamasını ummalıyım. Türk polisiyesi okuma yılı olarak seçtim bu seneyi ama çok ceset birikti, biraz beklesin katiller, cesetler, dedektifler, başkomiserler.
Sil Baştan'ı okumalı mısınız peki?
KESİNLİKLE !!!!!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şinasi Türmüş'ün bu kitabı oldukça iyi bir eser. Okuması keyifli, düşündürücü. Tam anlamıyla bir roman mı bilmiyorum. Ancak edebiyatla olan teması yer yer mizahını da baharat gibi ekleyerek sürüp giden, diğer öykülerinde de var olduğunu gördüğüm o merak, anlama duygusunun peşine kapılmış bir insan üzerinden yazarın kendi meselelerinin, sorularının bir öyküsü, romanı, kanıtı gibi.
Kitap katı ve düz bir olay örgüsü kurmuyor; olaylar var, bir akış ve ileri doğru bir akış söz konusu; ancak baş karakterimiz Mehmet'in zihni, hatırlayışları, merakı, soruları, sorguları elinden geldiğince her zamana, her tarafa uzanmaya çalışan bir kurguya dönüştürüyor eseri. Bu anlamda tipik bir olay örgüsü beklenerek okunduğunda belki bazı okurlar için sıkıcı olabilir. Ancak yazar Mehmet'i bütün bu çalkalanmaları, tembelliği, ısrarlı soruları, arayışları, bulamayışları, kabullenişleri arasında net, temiz, ve ilgi çekici bir şekilde konuşturabildiği için bu riskin azaldığını da söylemek gerek. Mehmet'in zihninde bizler de en az Mehmet kadar merakla, sorarak, kavramaya çalışarak, bulduğumuz. gördüklerimiz karşısında şaşırarak var oluyoruz. Uzayda, boşlukta kendi etrafında ve güneş etrafında, güneşi de kendi yörüngesinde samanyolunda dönen dünyanın sakinleşemeyen sakinleri olarak insanların neden burada olduğu, neden var olduğu, neden bizlerin ve biz olmayanların hayatta olduğu, bulunduğu sorularının cevabı olarak "işte" diyebilmek... Bundan mutlu veya mutsuz olmamak. Ama yaşamaya devam edebilmek.
Yazarın basılmamış güzel öykülerinde de Mehmet'in benzeri, çağdaşı karakterler mizahla, felsefeyle, sorularla iç içe yaşıyorlar. Yazarımız her karakterinde kendini ve sorularını çoğaltıyor ya da paylaşıyor, ısrarla soruyor, gibi. Yeni ama acemi olmayan bir yazar olarak Şinasi Türmüş'ü kesinlikle
11. Vagon'u çok beğendim. En çok sevdiğim yönü kesinlikle yazarın bu kadar az sayfa içerisine bu kadar insan, karakter, iç konuşma koyabilmesi ve bütün bunların yarattığı edebiyat hissi oldu. Yazarın başarısı, kitabın akışında teklemeler, tökezlemeler olmaması. Feri'nin iç sesi, olaylar, durumlar hepsi birbirine çok güzel uyum sağlamış bir şekilde akıp gidiyor. Yaşayan karakterler, kanlı canlı karakterler yaratabilmek herhalde bütün yazarların gıpta ettiği, amaçladığı şeylerden birisi olsa gerek. Feri 96 sayfa içerisinde gerçek bir insan olmayı başarabilmiş bir edebiyat karakteri olarak nefes alıp veriyor.
Mutlaka okuyun.
