Uçurumlar var, var uçurumlar diyorum ben insanla insan arasında, kendiyle kendi arasında, kendiyle başkası arasında. Böylece özleyebiliyoruz, kendimizi, başkalarını.
“Acı çekiyorum ama yine de yaşamıyorum. Çözümsüz bir denklemdeki meçhul bir X'im ben. Bütün başlangıcını ve sonunu yitirmiş, bir tür hayaletim ben bu hayatta...''
Kendimi Kaybetmiş Gibiyim Tek İstediğim Sonsuza Dek ,Daima Bütün Ömrümce Onun Yanında Olmak , Onun Işığıyla Onun Halesiyle Aydınlanmak ..
Ondan Ötesini Bilmiyorum !Ondan Kaçabilirmiyim Hiç ?