Saba
@Sabaaa
Çalışmıyor
Master
Tehran
39 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öyküler eşliğinde içe yolculuk
Yeşim Türköz insan oğlunun yaradılıştan biri çeliştiği ve çözemediği duyguları öyküler ile içimize işliyor ama bu tatlı masallar uykuya daldıracak türden değil aksine gerçekleri yüze vuran öykülerdir.
Hayattan istediğimiz şeyler vardır, mesela geri gitmiş yılları geri istemek, delicesine cesur olmak, sadece sevilmek, sonsuz şans ve mutluluk , huzurun karşılığında şöhret, bitmeyen hırs, hemen büyümek ve her şeyi keşf etmek gibi, bunları kim istemez ki. Ama gerçekten hayattan istediğimiz şeyler hayatın bize vereceği en iyi şeyler midir?
Olması gereken duyguları reddetmek gibi bir niyetim yok, okuduğumuz onca kitaplar, kişisel gelişim yolculuğu, kendimizi keşf etmek ve verdiğimiz bu çabaların hepsi neden?
Sebebi şudur ki, hepimizin koklamak istediği güller vardır ve o güllere ulaşmak için kendimizi unuturcasına çabalar ve yoldaki papatyaları hiç umursamadan ezeriz en nihayetinde ise gülle visal anında kokusunu içimize çekmeyiz bile, çekemeyiz ki… bunu öğrenmemişiz.
Şimdi Kendi büyü dükkanınıza müşteri olarak uğrayın ve ihtiyar amcanın karşısında oturun ve düşünün, hayattan en çok istediğimiz şey gerçekten bize vereceği en iyi şey midir?Psikoloji
Reklam
Sevmek eylemdir
Bakın bu kitap benim sınırlı bilgim ve bildiklerimle yorumlanabilecek bir eser değil. Verdiğim puandan ise ne denli etkilendiğim ortadadır.
Sanki 
Erich Fromm benim yıllarca olgulaşmamış ve kaynaksız fikirlerimi araştırıp, kaynaklarıyla beraber bir makale haline getirmiş bir yazar. Kendimi düşüncesek olarak ona çok yakın bulmaktayım.
Naçizane bu ders kitabı niteliğinde olan kitap hakkında fikirlerim: sevgiyi sadece düşlemek değil eyleme geçirmek gereksimi, anne ve baba kavramının önemi, kapitalist sisteminin insanın allaha karşı yabancılaşmasının tesiridir. Bu kitabı anlamak için bir kere okumak yeterli olmayacaktır.
Sevgi mi, korku mu? Tercih seninDuygu ve Düşünce
Kendimi bildim bileli popüler kültür veya çok satan ne varsa ilgimi çekmekten daha ziyade beni itmiştir. Ama bu defa hiç sorgulamadan bu çok satan romana şans verdim kitapçıya girdim direkt kitabı alıp ödemesini yapıp çıktım ve bence bu hayatta hiç bir şey tesadüf değildir.
Metropol, sadece işine aşık ve materyalist Mael karakterimiz , kanser olan en yakın arkadaşı Romanı kurtarmak için istemeyerek nepale bir el yazısını almaya gider ama onun için çok derin manevi bir yolculuk başlamıştır.
Evet kitap roman kategorisine ait klasik edebi derinliği yok ve çok fazla klişe olan pozitif düşüncenin faydalarından bahs eder ama bunu bize bilimle açıklar. Beynimiz, bizi oluşturan atomlar, titreşim, frekans, quantum fiziği desteğiyle aslında biz varlıklar o ince iple birbirimize ne kadar bağlı olduğumuzu fark ederiz. Şahsen kitap beni sarstı ve kişisel hayatımda uyguladığım tüyolar verdi.
İki kapı vardır , biri korku diğeri ise sevgidir, keşke hepimiz bu karmaşa içinde aslında mutlu olmanın bizim seçimimiz olduğunu unutmayıp zavallı egomuzu korumak için korkuya kapılıp illüzyonlarımızla cebelleşmeyip el ele versek. O zaman zihnin ve beyinin ne kadar güçlü olduğunu anlar bu kadar direnmeyip hayatımızı biraz yaşarız belki. Eğer Bir insanla karşılaşırsan mutlaka ona gülümse çünkü o insanda sensin, yargılamadan zihnine gelen otomatik düşüncelere fırsat vermden içindeki karanlıkla yüzleş ve kurban rölünden çık.
Herkesin kafasındaki seslerin ve gerçek hayatta var olmayan senaryoların dinmesi dileğiyle.
Onca acının tatlı örgüsüEdebiyat
Hani geçtiğimiz sokaklardan onca evin ışığı yanarken o evlerin içinde olan hikayeleri merak ederiz ya, şermin yaşar tam da o hikayeleri bize fısıldar. Yalnızlığın kitabını yazarken size yalnız olmadığınızı hatırlatır çünkü birebir o hayatı yaşamamışsanız bile defalarca duyduğunuz hikayeleri size hissettirir.
Meltem ve selime teyzenin yollarının kesişmesiyle başlar her şey… birbirlerine anlatırken dillerinin, boğazlarının bağı çözülür ve uzun uzun anlatırlar. Onlar bu kalabalığın içinde yalnız ve kimsesiz insanlarlar, belki biri sevgi bile değil onun kırıntısını verseydi boğazı o kadar düğümlenmezdi.
Bu romanı okuduktan sonra umarım ki sevilmeyi bekleyen yaşlıları, dışarıdan kalabalık ama içten yapayalnız olan insanları, kimsesi olmayan kimsesizleri daha iyi anlarım.
Sevgili 
Şermin Yaşar kendine has kalemi ile, cümleleri süslemeden bize gelir onun en sevdiğim yanı ise bütün karakterlerin açısından hikayeyi anlatması. Keşke hayatımızda da bu kadar kendi sesimize odaklanmasak herkesi ayrı ayrı oturup dinlesek.
Muhtemelen benim yorumum yüzlerce yorumun arasında kaybolup gidecek fakat kitaba olan onca olumlu yorumdan sonra şunu da fark etmemiz lazım ki ne kadar etkilensek de yazar çok derin temalara değinmiyor ve karakterlerin analizi cümlelerin arasında kayboluyor. Tabiri caiz ise öyküler ve finalleri biraz yüzeysel kalıyorlar.
Yinede herkese hitap eden mizahın ve hüznün arkadaşlık ettiği bir anlatım dili var karşımızda.
Merhamet ve sevgi her insan için aynı dilde değildir.
Bir yandan Magda bir yandan Emerence, bir yandan aydınlık ve entelektüelizim diğer yandan işçilik ve biriktirilmiş deneyim. Okuyarak edinen bilgi mi yoksa yaşayarak edinen bilgi mi?
Bu kitapta bazen Magda bazen Emerence oldum ve büyüleyici olan kısım da aslında tam olarak bu. Kim haklı ve kimin yolu doğru olan içsel kavgamda sevgi dilinin her insanda farklı olduğunun kanaatine vardım ve burda empati yeteneğim ister istemez gelişti.
Her şeyde olduğu gibi sevgi ve merhametin içinde de bir nebze bencillik var ve insan, iyiliği yerine getirmeden önce kendi isteğini değil ondan talep edileni göz önünde bulundurması lazım, aslında kapı kitabı bu kriteri sürekli bize vurguluyor.
Kapı bir metafor, mahremiyet sembolu ve Emerencin kalbi. O sayılı insanlara kapısını açtı ve maalesef ke o sayılı insanlarda onun karşılığını vermedi daha doğrusu veremedi.
Muhtemelen sizde benim gibi emerencin küstahlığı ve sınır ihlaline, magdanın sabit fikirli ve buyurgan tavırlarına sinir olacaksınız ama iki güçlü kadının bize verdiği derslerle teselli bulacağınızı söylemem gerekir.
Reklam