Sait Ahmet
@Saitahmet
Açıkçası benim için ilk kitaba nazaran çok durgun bir kitap gibi geldi. Yani aksiyon ve olay akışı ilk kitaba nazaran çok azdı. Ama ben bu kitabı 3. kitap için bir başlangıç kitabı olarak yorumlamak istiyorum, özellikle (Bundan sonrası Spoiler içerir) Duncan ile Alia’nın aşkı noktasında ne olacağını merak ediyorum. Irulan kitabın sonunda Paul’un çocuklarına bakacağını söyledi ama bu sözde duracak mı? Ve daha da önemlisi nasıl devam edecek? Ülkeyi kim yönetecek. Varis olarak çocuklar küçük. Haliyle Alia ve Irulan var. İnsanlar Muad’Dib’in cihatını devam ettirecekler mi?Merak uyandıran bir son ile bitti kitap. Paul Muad’Dib’e biraz daha yer ve değer verilebilirdi. Ben kanatimce en azından 4. kitaba kadar bizimle olur diye düşünmüştüm. 3. kitaba başlamak için sabırsızlanıyorum. Umarım 2. kitabın aksine, tıpkı 1. kitaptaki gibi duygusal ve aksiyonlu bir kitap beni bekliyordur.
Reklam
Uzun zamandır listemdeydi ve okumaya niyetleniyordum ama anca nasip oldu. Konusu kısaca gözlerinde Stargardt hastalığı başlamış ve hızla ilerleyen on yaşındaki küçük kız Mafalda'yı anlatıyor. Bu hastalık kişinin retinasında onun ışığını zamanla kesen ve tedavisi henüz mümkün olmayan bir hastalık Kimisi için çok yavaş gerçekleşirken kimisinde çok hızlı ilerliyor...
Açıkçası okurken çok duygulandım ve gözlerim doldu. On yaşında olup böyle bir hastalığa yakalanmak ve onun da hızla ilerlemesi hiç adil değil. Mafalda hastalığın ne kadar hızlı ilerlediğini tespit edebilmek için her gün kiraz ağacını kaç adım mesafeden görebildiğini sayar. Fazla anlatmaya gerek yok, buna başarılı da sayılmam ama okunması gereken bir kitap
Yazarın sonrasında yazdığı 
Kiraz Ağacının Ardından ve 
Filippo, Ben ve Kiraz Ağacı kitapları da varmış. En yakın zamanda okumak istiyorum
Kiraz Ağacının Ardından ve Filippo, Ben ve Kiraz Ağacı kitapları da varmış. En yakın zamanda okumak istiyorum
İlk okuduğum ve biraz şüphe ile yaklaştığım kısa bir 
Yaşar Kemal hikayesi. Açıkçası 
Stephen King, 
Agatha Christie, 
Simon Kernick gibi yazarlar okuyan birisi olarak uzun uzun betimlemeler hem sıktı hem hoşuma gitti. Yukarıdaki yazarların az buz olan betimlemelerini de hızla okurken bu kitapta bir hayli betimleme vardı ve bu alışık olmadığım bir şey. Yine de dönemin atmosferi, o eski İstanbul'un görüntüsü gözlerimin önüne geldi. İzlenmesi yani okuması çok nefis.
Kitabın konusuna gelirsek kimsesiz ve yoksul bir grup çocuğun İstanbul'un az kalan yeşillik bölgelerinden biri olan Florya'da çeşit çeşit kuşlar yakalayıp cami/kilise/sinagog önlerinde "azat buzat bizi cennet kapısında gözet" diyerek birkaç lira karşılığında onları özgür bırakırlar. Biraz cani ve hayvanlara işkence gibi gelse de çocukların "suça sürüklenmek" yerine birkaç lira için dinlenmek/hırsızlık yerine emek vermeleri, çabalamaları güzel bir şey. Tabii giderek kimse azat buzat yapmamaya başlıyor, çocukların da umutları da gittikçe kırılıyor. En sonunda da kuşları yiyorlar. Okunmasını tavsiye ederim
Yaşar Kemal hikayesi. Açıkçası Stephen King, Agatha Christie, Simon Kernick gibi yazarlar okuyan birisi olarak uzun uzun betimlemeler hem sıktı hem hoşuma gitti. Yukarıdaki yazarların az buz olan betimlemelerini de hızla okurken bu kitapta bir hayli betimleme vardı ve bu alışık olmadığım bir şey. Yine de dönemin atmosferi, o eski İstanbul'un görüntüsü gözlerimin önüne geldi. İzlenmesi yani okuması çok nefis.
Kitabın konusuna gelirsek kimsesiz ve yoksul bir grup çocuğun İstanbul'un az kalan yeşillik bölgelerinden biri olan Florya'da çeşit çeşit kuşlar yakalayıp cami/kilise/sinagog önlerinde "azat buzat bizi cennet kapısında gözet" diyerek birkaç lira karşılığında onları özgür bırakırlar. Biraz cani ve hayvanlara işkence gibi gelse de çocukların "suça sürüklenmek" yerine birkaç lira için dinlenmek/hırsızlık yerine emek vermeleri, çabalamaları güzel bir şey. Tabii giderek kimse azat buzat yapmamaya başlıyor, çocukların da umutları da gittikçe kırılıyor. En sonunda da kuşları yiyorlar. Okunmasını tavsiye ederim
Hamburglu jeolog ve maden bilimci Profesör Lindenbrock bir gün 16. yüzyılın İzlandalı bilgini Arne Saknussemm'e ait bir el yazmasının içinde bir şifre bulur. Bu şifre sonradan çözecekleri ve İzlanda'nın sönmüş yanardağı Sneffels'ın içinden Dünyanın Merkezine Yolculuğu tarif etmektedir. Profesör Lindenbrock yeğeni Axel ve İzlandalı bir avcı olan Hans Bjölk ile beraber bu yolculuğa çıkarlar. Sonunda asla tahmin edemeyecekleri bir yolculuğa.
------Spoiler Uyarısı----------------
Açıkçası merkezi ısı teorisine bilim kurgusal bir bakış açısı getiren Jules Verne'i tebrik etmek lazım. 1864 yılında böylesine bir hayal gücü insanı gerçekten çok şaşırtıyor ayrıca da resmen zamanda bir yolculuğa çıkarıyor. Örneğin 1871 yılında İngiltere'de üretilecek ve ilk elektrikli fener olan Souter Feneri'nin atası diyebileceğimiz ve o zaman için yeni bir teknoloji olan Ruhmkorff Aygıtını (1851) kitabına alması ve kullanması dahi bu zaman makinesine çok uygun. Şuan gemiyle bile iki - üç günde gidebildiğimiz Kopenhag - Reykjavik arasını o zaman günler süren bir seyahat ile gidilmesi. Hans-bach Deresi, Lindenbrock Denizi, Grauben Limanı, Axel Adası ve Saknussemm Burnu sanırım asla unutamayacağım coğrafi işaretlerden. Muhteşem bir kitap, muhteşem bir hayal gücü. Kim bilir, Ay'a Seyahat nasıl gerçek olduysa belki bir gün Arzın Merkezine Seyahat da gerçek olur.
(Yorumlarım diğer 4 kitabı okumuş dostlarım içindir, spoiler içerir)
Aslında serinin son kitabı gibi gözükse de esasında serinin 2. Kitabı diyebiliriz. Ölüm Emri kitabında her şeyin nasıl başladığını ve virüsün beşeri olduğunu öğrenmiştik, ayrıca Teresamız yani Deede'nin hayatına da şahit olduk. Teresa'nın geçmişe bu kadar şahit olmuşken Thomas yani Stepken'ın geçmişinin üstün körü anlatılması esasında üzücü. Ama Son İsyan kitabında çoğunluk hafızasını kazanmıştı, Thomas dışında ve ben şahsen çok merak ediyordum. Bu kitap tam o noktada ilaç oldu. Thomas aslında İsyan'a güvenmemeyi, Labirent'e güvenmeden öğrenmiş ama tüm anıları silinmiş... Eğlenceli bir kitaptı. Hele ki o efsane üçlüden sonra onların arka planını doldurmak çok güzel bir fikir. Tabii okurken sürekli anılarım canlanmadı değil, aslında hepimiz biraz Thomas yerine konulduk... İnanılmaz bir eser ve seri. Film serisini de çok severdim ama James Dashner filmdekinden daha iyisini yazmış. Ava Paige'ye de biraz sövdük ama hak da etti yani. Tekrar okunması gereken inanılmaz bir eser.
Reklam