“Beni tanımadın mı hala yavrum? İstihza benim pantolonumdur. İçinde ben de ruhumun ayıp yerlerini saklıyorum. Ve işte sana bir itiraf : Sevdiğimi belli etmekten utanıyorum. “
- Bu işte bir şey var,diyordu. Ya bize darıldı, yahut da başına bir kaza geldi…
.
.
- İnsan birisini bu kadar severse nasıl darılır ?.. diyordu. Hiç darılabilir mi ? Muhakkak yorulmuştur.