Sesi titriyor.
Buna inanmak istiyor.
Hayır, diyor, gerçek değil.
Ama seni görünce yüzümde oluşan tebessüm gerçek.
Bana seslenince hızlanan kalbim, o beni yaşatıyor.
Bana dokunduğunda yanan bedenim, o benim gerçeğim.
Aşk gerçek değil diyor.
Bu sefer hiddetle.
Sanki yıllardır tutunduğu bir “gerçek”,
bir anda yalana dönüşmüş gibi.
Ama senin sesini duyduğumda gelen o mide bulantısı… gerçek.
Aşkı temsil eden yüzün gerçek.
Bana bakan o kahverengi gözlerin gerçek.
O gözler beni gerçekten görüyor.
Aşk bir illüzyon, diyor.
Kendini kandırdığını biliyor.
Bir anda can bulup bir anda sönen bir hayal.
Ama sen…
Sen gerçeksin.
Yeryüzünde bulunmamış bir cennetsin.
Basit bir taklit değilsin.
İllüzyon olamayacak kadar ilahisin.
Sesi kısılıyor.
Gözleri yavaş yavaş sönüyor.