"Dünyanın bütün dağlarında, ormanlarında, bîr tek yaprağı bile bir başkasının tıpkısı olarak yaratmamıştır Tanrı. Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz."
Yaprakların arasından süzülen güneş ışığının güzelliğini göremiyordu, ya da keşfedilmeyi bekleyen sırları fısıldayan masmavi gökyüzünü. Hayat katlanılamaz derecede boş ve aptalcaydı ve ağzında acı bir tat bırakıyordu. İçindeki güzelliklerin karşısına siyah bir ekran konmuştu, içinde hiç
ışık yoktu..
''Palto giymeye üşenirken bu koca dünyayı sırtımda nasıl taşırım ben? İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam. Sen de anlamazsın Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım?"