Sefer Can KARAMAN
@Sefercan
Bir kedi babası, her gün okur, bazen yazar, az konuşur, pek dinlemez.
Yaşıyor.
Öğrenci
Sakarya Üniversitesi
67/54
60 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Ne Hep İyiydik Ne Tam KötüydükSiyaset & Politika
“Hep böyle değildik” diyenlere inat “Hep böyleydik” cümlesini savunanlar, “Ne hep kötüydük; ne tam iyiydik” savıyla karşı karşıya gelmeli.
Söz Meclisten İçeri’deki sayfalar, millet meclisimizde gerçekleşen argo, küfür, hakaret içerikli tartışmaların geçtiği meclis tutanaklarından oluşturulmuş. İlk meclisimizdeki “Sus eşek!” cümlesinden, “Pezevenk sensin” “Sen sus, orospu çocuğu” tartışmalarına kadar… Bir vekil, elini önünde tuttuğu için bir başka vekil tarafından “Bunu buradan çıkartın, Sulukule değnekçisi gibi dolaşıyor, bunu atın, terbiyesiz” diye uyarılıyor. O tartışmaların bazısı 1800lerin sonunda, çoğunluğu ise 60-79 yıllarında gerçekleşmiş. Şu anki meclisi “Meclis bozuldu” diye eleştirmek, bilgisizliğin getirdiği bir eleştiridir. Hayır kardeşim. Meclis hep aynıydı.
Kitabın sonunda yabancı meclislerdeki tartışmalar da mevcut. Ayı Mao, Domuz Churchill, köpek Stalin gibi söz öbekleri de geliştirilmiş dünyada.
Suçlular ve Güçlüler, Bir Pulsuz DilekçeAraştırma-İnceleme
Türkiye’de Araştırmacı Gazeteciliğin öncüsü Uğur Mumcu’nun 26 Şubat 1977’de yazdığı ve öldürülen öğrenciler hakkında dönemin cumhurbaşkanı Korutürk’ün karşısına çıkıp bu öğrencilerin isimlerinin ve
Serçe Kuşu Dendiğinde Zümrüdü Anka, Ev Dendiğinde SarayEdebiyat
Hayyam, bildiğimiz Hayyam. Hocalara, mollalara, iktidar sahiplerine, kötüye (bazen iyiye bile), bazen de kendisine bile karşı, Doğu’nun efsanevi şairi. Kitabın incelenecek bir tarafı yok ki zaten dörtlüklerin bir araya getirilmiş hâli. Şiir yine aynı şiir yani.
Benim dikkatimi çeken, çevirmen Sabahattin Eyüboğlu’nun ön sözündeki cümleler oldu. Ön sözün ikinci paragrafını aynen aktarıyorum:
Türkçe Hayyam’a benden önceki çevirilerden daha çok, benden sonrakilerden daha az yaklaşmış olduğuma inanıyorum. Ayrıca şuna da inanıyorum ki, biz, bugünkü Anadolu Türkleri, Doğu klasiklerini yeni baştan anlamak ve anlatmak zorundayız. Başta Kur’an olmak üzere Arap ve Fars edebiyatını, biz bugüne kadar, iyi kötü, doğru yanlış demeden aklımızı, sağduyumuzu kullanmadan bir çeşit kıble saymış, Hafız’ın serçe kuşu dediğinde bir zümrüdü anka görmüş, Sadi’nin ev dediğini saraya çevirmişiz. Onları asıllarındaki sadelikle görürsek, yeniden ve daha kökten kazanabiliriz.
Rüyalarda BuruşmuşumPsikoloji
Yaşamımızın uyuyarak geçen üçte birlik bölümünün kendimizi keşfetmek için bir fırsat olabileceğini hiç düşünmeyiz. Rüya bilincinin, yaşamımızın geri kalanını zenginleştirmesine imkân verecek psikolojik ve kültürel mekanizmalardan yoksunuz.
Çağ Hiç DeğişmemişTarih ve Siyaset
Yıl 1971… Necdet Sevinç, meclise teklif sunuyor: Vekil maaşlarının %25’i bütçeye devredilsin. Kimse kabul etmiyor. Sevinç soruyor: 100 milyon nüfuslu Japonya’ya 487, 220 milyon nüfuslu ABD’ne 435, 600 milyon nüfuslu Hindistan’a 522 vekil yeterken; bizim 36 milyon nüfusu olan ülkemizde neden 450 vekil, senatoda 183 üye var? Sayıları azaltılmalı diyor. Bizdeki nüfus-vekil oranının Hindistan tatbiki sonunda Hint meclisinin 8 bin üyesi olması gerekirdi diye devam ediyor. Yine soruyor: 37 milyarlık bütçenin 22 milyar lirası neden personel giderleri için harcanıyor? Millete ne kaldı ki ne vereceksiniz.
Aradan 51 yıl geçmiş… Aynı tas, aynı hamam.
Nepotizmin baş temsilcisi güzel Türkiye’mizin çirkin vekilleri, halaya, dayıya, yeğene, kuzene, enişteye, damada, falancanın filencesine bakmaktan, kaynak ayırmaktan bir adım ileriye gidemiyor. Yıllar değişti, Necdet Sevinç’in yazdıkları değişmedi. Neye köpek dediyse hâlâ köpek, kim çirkefse yine çirkef, dönem aynı dönem, zihniyet aynı zihniyet. Çağ hiç değişmemiş.