Samimiyetle söylüyorum, yaşam beni dehşete düşürüyordu. Yemek, uyumak ve çıplak dolaşmamak için insanın yapmak zorunda olduğu şeyler ürkütücüydü. Ben de yatakta kalıp içiyordum. İçtiğin zaman dünya yine oradaydı, kaybolmuyordu ama boğazına sarılmıyordu en azından.
"Hiç aşık oldun mu?"
"Aşk gerçek insanlar içindir."
"Sen de gerçek gibisin."
"Gerçek insanlardan hoşlanmam."
"Hoşlanmaz mısın?"
"Nefret ederim onlardan."