“Uzun psikiyatrik tedavi deneyimimde hiç tamamen kendi kendine yeten bir evlilikle karşılaşmadım. Düşündüm de bir kez karşılaştım, çünkü bir Alman profesör, bana kendininkini öyle olduğunu temin etti. Bir keresinde Berlin'de onu ziyaret ettiğimde eşinin gizli bir apartman dairesi tuttuğunu öğrene ne kadar ona inanıyordum. Bu, bir rol olmaya benzer. Dahası tümüyle ortak anlayışa adanan bir evlilik bireysel kişiliğin gelişmesi için kötüdür; en düşük ortak paydaya doğru bir çöküştür ki kitlelerin kolektif aptallığı gibi bir şeydir. Kaçınılmaz olarak biri ya da diğeri gizem içine girmeye başlayacaktır.