"yanılıyorsunuz" diyorum, neşeyle. "Franco bir şeyi öldüremedi: Rüyayı ve gülmeyi. İnsanlar hâlâ rüya görüp, rüyalarını özlüyorlar. Hiç kimse gülmeyi unutmadı.
Tren ağır ağır ilerlerken, taburun erleri, savaş şöleninin önlerine serdiği tüm eğlentilerden paylarını alıyorlar; ovalar ve yamaçlardaki mezarlıkların pırıl pırıl parlayan beyaz haçlarını gördükçe, savaş meydanında elde edilecek şanlı zaferlerden geriye beyaz bir haçın tepesinde sallanıp duran çamurlu kasketten başka bir şey kalmayacağını kavramaya başlıyorlar, savaşın korkunçluğunu yüreklerinde duyuyorlardı