Cahide
@Sincakkk
Bize acı veren duygular,onun berrak ve kesin bir resmini çizdiğimiz anda acı olmaktan çıkar.
Gerçekten ihtiyaç duyulan şey , yaşamaya yönelik tutumumuzdaki temel bir değişmeydi.Yaşamdan ne beklediğimizin gerçekten önemli olmadığını,asıl önemli olan şeyin yaşamın bizden beklediği olduğunu öğrenmemiz ve dahası umutsuz insanlara öğretmemiz gerekiyordu.
O ne falcı ne de kâhindi;senin benim gibi bir sıradan insandı.Onun bildiğini sen de biliyorsun,herkes bilir. Ama o,"Tam bir çıplaklık içinde de değil, katıksız bir unutuş içinde de..."diye başlayan dizelerinde bunu gayet yerinde belirtmişti.
Dava
"Bu bir yargıç.""Yüksek bir yargıç mı?"diye sordu K. ve tüccarın yanında durup resmin onun üzerinde yarattığı etkiyi gözlemledi.
"Yaralar vardır hayatta,ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıktan yiyen,kemiren yaralar."
