Şirin
@SirinDemir
“Okuyun, diyor okuyun.Çünkü mürekkebin akmadığı yerde kan akıyor.” —Ali Şeriati
869 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Selamlar herkese.Size iyi yaşamanın sırlarını fısıldayan,içinde hap niteliğinde pasajlar barındıran bir kitap var elimde ‘Dört Anlaşma’.Birinci Anlaşma:Kullandığın sözcükleri özenle seç. İkinci Anlaşma:Hiçbir şeyi kişisel algılama.Üçüncü Anlaşma:Varsayımda bulunma. Dördüncü Anlaşma:Daima yapabildiğinin en iyisini yap.Hepsini biliyor olsakta,derli toplu bir arada yeniden okumak,üzerine kafa yormak bana çok iyi geldi,zira derin mevzular bunlar tekrar gerektirir.Peki kimler okusun kuantuma,psikolojiye,enerjisel olaylara kendini sıcak hissedenler,kendine telkinde bulunmayı sevenler,kendini onarmak isteyenler okusun.Kimler okumasın,amaan Şirin sende her kişisel gelişim kitabından ısıtılıp ısıtılıp okutulan şeyler bunlar,bir daha bir başka perspektiften okumuşum ne olacak diyenler görmezden gelebilirler.
Sevgi ve Muhabbetle..
Reklam
Uğultulu Tepeler klasiklerde yerini almayı başarmış bir kitap olsada gönlümde ki tahta kurulamadı maalesef, belki daha önce onlarca daha iyi kitap okumasaydım bunu başarabilirdi.
Peki kimler okumasın bu kitabı Şirin derseniz;klasik okumaya doymuş, çok kaliteli kitaplar okumuş ve aşk hikayelerinden haz etmeyenler öteleyebilir.Kimler okusun Şirin derseniz de;aşkta sadakatsizliğin,entrikanın cirit attığı konulara meraklılar,ruhu kirlenmiş kötü karakterlerin gölgesini omzunda hissetmek isteyenler okuyabilir .
Sevgi ve Muhabbetle..
KARA ŞOVALYELER MASAL DEĞİL!Edebiyat
Kitap bir aile hikâyesi tadında başlıyor. Biri gazeteci özgürlüğüne düşkün,diğeri evli ve çocuklu olan iki birbirine aykırı kız kardeş;Soğuk ve etrafı duvarlarla çevrili bir anneye,onları sevgi bağıyla birarada tutmaya çalışan bir babaya sahipler. Hayat olağan hızıyla akarken,babalarının ölüm döşeğinde “Anneninizin duvarlarını yıkın ve onu tanıyın,masalın tamamını anlattırın.”vasiyetiyle kitap bambaşka bir yöne evriliyor...
Bu ailenin,dahası,kızların tek bir ortak yanları var denebilir. Onları karlı ve soğuk akşamlarda annesinin bir araya toplayan masalları... Kara Şovalye masalı...
Masal...Kara Şovalye masalı...Kitabın içinde kitap,hikayenin içinde hikaye tadında... Olay yani masal ,Stalin yönetiminde ki Leningrad da geçiyor (şimdiki adıyla Saint Petersburg).Kara Şovalye denilen Stalinden başkası değil...Ve o masal ise bir masal değil... Savaşın enkaza dönüştürdüğü bir kadının hayat hikayesi...Bir annenin yaşayabileceği en tarifsiz acıları yaşamış,savaşın yığın yığın kamyonlarla taşınan cesetler olduğunu gözleriyle görmüş, savaşın en yapmam dediklerini sırf hayatta kalmak ve sevdiklerini ‘yaşatmak’ uğruna yapmış,imkansızlıklardan imkanlar yaratmış bir kadının hikayesi... Rusyanın en soğuk yanının hikayesi...
Her kışı depresyonda geçiren,çocuklarının onları sevmediğini düşündüğü,dudakları hiç kıvrılmayan bir annenin hikayesi... Sanki tüm bu olanlara şahit olup başka türlü yaşamaya devam edebilirmiş gibi...
Gözyaşlarıyla kitabın kapağını kaparken tüm hüclerimle bir daha hissettiğim bir duygu: “ Bu kitap kurguydu,ama yüz yıllardır ve hala savaştan kalan insanlar var,tüm gördükleri dehşete ve verdikleri kayıplara rağmen soluk alan,yaşamaya devam etmeye çalışan hayatlar var.Savaş kadar gerçek olan tek şey bu...”
Bir her ne kadar başımızı diğer yana çevirmeye çalışsakta
“Çehov hikayeciliği ile tanışma”Edebiyat
“Çehov hikayeciliği diye bir söylem vardır,hep duyduğum.”
Durum hikayecisi olarakta niteleniyormuş Çehov,öğrendiğim kadarıyla.
Nedir peki durum hikayeciliği:Bir olayı aktarmaktan çok,günlük bir yaşamdan bir kesit,birkaç saat ve an sunulur böylesi hikayelerde.Giriş,gelişme,sonuç bölümlerini içermeyen bu hikayelerin ilk örneklerini de yine Çehov vermiştir.Bundandır isminin hep hikayenin hemen yanında anılması.
Tiyatro yazarı ve modern öykünün en önemli ustalarından sayılan 
Anton Çehov (1860-1904) ‘un yaratıcılığının dönüm noktası kabul edilen eseri 
Bozkır .
Soğuk Ukrayna bozkırında ki bir yolculuğun hikayesini 9 yaşındaki bir çocuğun gözünden anlatır Çehov bu kitabında.Yegoruşka eğitimi için annesinden ayrılıp dayısıyla bir yolculuğa çıkmıştır.Rus toplumunun tüm tabakalarından insanların,arabacıların,din adamlarının,tüccarların arasındadır şimdi.Annesinden ilk kez ayrı düşmüş ve ilk kez tek başınadır...Uzanıp giden uçsuz bucaksız bozkır karakterden bağımsız doğal yaşamına devam eder.Ve doğa çocuğun gözünde adeta ete kemiğe bürünür.
Çocuk karakterin dalgalanan ruh halleri,henüz yeni tattığı duyguları,öfkesi,hüznü,korkusu yolculuk boyunca okura eşlik eder.
Rus hikayeciliğine adını yazdırmış Anton Çehov un bu kitabı elbette okunabilir.
Sevgi ve Muhabbetle..
Anton Çehov (1860-1904) ‘un yaratıcılığının dönüm noktası kabul edilen eseri Bozkır .
Soğuk Ukrayna bozkırında ki bir yolculuğun hikayesini 9 yaşındaki bir çocuğun gözünden anlatır Çehov bu kitabında.Yegoruşka eğitimi için annesinden ayrılıp dayısıyla bir yolculuğa çıkmıştır.Rus toplumunun tüm tabakalarından insanların,arabacıların,din adamlarının,tüccarların arasındadır şimdi.Annesinden ilk kez ayrı düşmüş ve ilk kez tek başınadır...Uzanıp giden uçsuz bucaksız bozkır karakterden bağımsız doğal yaşamına devam eder.Ve doğa çocuğun gözünde adeta ete kemiğe bürünür.
Çocuk karakterin dalgalanan ruh halleri,henüz yeni tattığı duyguları,öfkesi,hüznü,korkusu yolculuk boyunca okura eşlik eder.
Rus hikayeciliğine adını yazdırmış Anton Çehov un bu kitabı elbette okunabilir.
Sevgi ve Muhabbetle..“Bir Düşünce Arısı Montaıgne”Edebiyat
Huzurlu akşamlar herkes;
Öncelikle belirtmeliyim ki 
Denemeler e yapacağım incelememe nereden,nasıl başlayacağımı bilemez haldeyim. Okumanın tüm lezzetlerini içinde barından kitap beni kendine görünmez bağlarla bağladı zira... Ve ben hangi bağı gevşetmem hangi bağı daha da sıkmam,hangi bağa bir düğüm daha atmam gerektiğini bilemiyorum.
Montaigne 16.yy Avrupasından bize fikirleriyle sesleniyor. O dönemde ise Avrupada babadan oğula geçen donmuş fikirleri sorgulamak,başka türlüsünün olabilirliğini aklına getirmeyi dahi kimsenin göze alamadığı inanışların doğruluğundan şüphe etmemek hakimdi;âdetlerden kanunlara,siyasete,hayat ile ölüme, insan hayatının tüm yönlerine kendi akıl ışığıyla bakabilmekti Montaigne nin yaptığı: bu ise Amerikanın keşfi kabilinden bir işti deyim yerindeyse.
6 çocuğundan 4 ünü henüz doğar doğmaz kaybeden
Montaigne kendini çağları aşan Denemeler ini yazacağı şatosuna kapatır.Dışarının gürültü ve patırtısının şato duvarlarından aşmasına izin vermeyen Montaigne sadece kendi iç sesine odaklanır. Denemeler de “ Kendini Tanı” düsturunun bütün bir ömre yayılmasının ürünüdür zaten.Gerçekten de Montaigne Denemeler’i yazmak için yaşamış gibidir.Bundan başka bir kitabı olmadığı gibi,hayatının başka serüveni de yoktur.” Ben kitabımı yaptığım kadar kitabım da beni yaptı der.” Denemeler hakkında. Denemelerin yazıldığı 20 yıl içinde (1572-1591) yani ölümüne kadar, yaşadığı her tecrübe;Almanya İtalya gezileri, 4 yıllık süren Bordeaux şehri belediye başkanlığı onu Denemeler ine bağlamaktan ve yeni düşünceler geliştirmekten başka bir işe yaramamıştır onun gözünde.
İçerisinde 107 farklı makalenin olduğu eser, Montaigne yazdıkça yeni baskılar üretmiş ve bugune gelen hali yazarın son ve 3. eklenmiş halidir.
İçerisinde Latin ve Yunan felsefe düşünürlerinden bolca kesitler
Denemeler e yapacağım incelememe nereden,nasıl başlayacağımı bilemez haldeyim. Okumanın tüm lezzetlerini içinde barından kitap beni kendine görünmez bağlarla bağladı zira... Ve ben hangi bağı gevşetmem hangi bağı daha da sıkmam,hangi bağa bir düğüm daha atmam gerektiğini bilemiyorum.
Montaigne 16.yy Avrupasından bize fikirleriyle sesleniyor. O dönemde ise Avrupada babadan oğula geçen donmuş fikirleri sorgulamak,başka türlüsünün olabilirliğini aklına getirmeyi dahi kimsenin göze alamadığı inanışların doğruluğundan şüphe etmemek hakimdi;âdetlerden kanunlara,siyasete,hayat ile ölüme, insan hayatının tüm yönlerine kendi akıl ışığıyla bakabilmekti Montaigne nin yaptığı: bu ise Amerikanın keşfi kabilinden bir işti deyim yerindeyse.
6 çocuğundan 4 ünü henüz doğar doğmaz kaybeden
Montaigne kendini çağları aşan Denemeler ini yazacağı şatosuna kapatır.Dışarının gürültü ve patırtısının şato duvarlarından aşmasına izin vermeyen Montaigne sadece kendi iç sesine odaklanır. Denemeler de “ Kendini Tanı” düsturunun bütün bir ömre yayılmasının ürünüdür zaten.Gerçekten de Montaigne Denemeler’i yazmak için yaşamış gibidir.Bundan başka bir kitabı olmadığı gibi,hayatının başka serüveni de yoktur.” Ben kitabımı yaptığım kadar kitabım da beni yaptı der.” Denemeler hakkında. Denemelerin yazıldığı 20 yıl içinde (1572-1591) yani ölümüne kadar, yaşadığı her tecrübe;Almanya İtalya gezileri, 4 yıllık süren Bordeaux şehri belediye başkanlığı onu Denemeler ine bağlamaktan ve yeni düşünceler geliştirmekten başka bir işe yaramamıştır onun gözünde.
İçerisinde 107 farklı makalenin olduğu eser, Montaigne yazdıkça yeni baskılar üretmiş ve bugune gelen hali yazarın son ve 3. eklenmiş halidir.
İçerisinde Latin ve Yunan felsefe düşünürlerinden bolca kesitlerReklam