"özyıkım arzusu dediğim şey intihar değildi. yavaş yavaş mahvolmaktı. kendini ağır ağır, her cezadan acılı bir zevk alarak bitirmekti. benim hayatıma anlam veren tek şey buydu."
Yalnızlık bile, başka insanların varlığı bilindikçe bir anlama kavuşuyor. Öyleyse bizim yalnızlık dediğimiz şey, bir kendini ayırmadan çok, kendine yönelme, kendini daha yakından inceleme yetisi olmalı
Ateş basıyor şakaklarıma
Bu benden önce kaybolup giden
Gelirsen iyi olur dinleniriz
Karpuzları böleriz kan gibi
Bu eski kışlaları unuturuz
Yeniden yaparız daha iyisini
O güneşler daha da ortalıkta
Aklıma düştükçe uykularımda
Ateş basıyor
...
Yasağın aşkları zorlaması
Önce varken sonradan gömdüğümüz
Önünde gerilediğimiz
Unuttuğumuz utandığımız
Ama bırakmadığımız
Sayfa 41 - Yapı Kredi Yayınları, 7. Baskı·Kitabı okudu