Süheyla uluğ
@Suhylaulug
İnsan, bir anı yalnızca yaşamakla kalmaz aynı zamanda onu anlamlandırır. Duyguların ve yaşananların tüm yükünü hissetmek, bir anlamda yaşamın özüne dokunmaktır. Bu derinlik, insanı hayata bağlayan ve onu diğer varlıklardan ayıran en güçlü bağlardan biridir.
Hayatın inişleri ve çıkışları bu derinlik sayesinde bir bütünlük kazanır. Çünkü her acı, her sevinç insana bir şeyler öğretir, onu şekillendirir ve anlam arayışını derinleştirir.
Bu yüzden yaşadığımız olayları bütün derinliğiyle hissetmek, yaşamın bir parçası olmak demektir. Bu, bizi insan yapan, bizi biz yapan en önemli özelliklerden biridir. Her deneyim, her duygu, kendimizi daha iyi tanımamıza daha fazla anlamamıza yardımcı olur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazen bir boşluğun içinde kaybolur insan. Her şey yerli yerindedir ama yine de bir eksiklik hissi ruhu kemirir. İnsan, bu durumda bir kapının ardında olduğunu hisseder ama o kapının ne bir kulpu vardır ne de açılacak bir tarafı. Belki de bu bir tür hapsoluştur. Sıkışmışlık, yalnızca duvarların arasında değil insanın kendi zihninde, kendi varlığında da hissedilir.
Ama ne olursa olsun bu yabancılaşma hissi insanın kendi iç dünyasına dair derin bir sorgulamayı da beraberinde getirir. Çünkü insan, bazen kaybolmadan kendini bulamaz.
Ve belki de en nihayetinde bu kaybolma bizi kendimize getirir. Kendimizi yeniden keşfetmemiz, kendi gerçekliğimizi yeniden inşa etmemiz için bir fırsat sunar.
"Bir ölünün arkasından yaşamayı, üç beş gün acı çekip hayatımıza devam etmeyi öğrendiğimiz gibi, kendi çorak topraklarımıza da alışıyorduk galiba."
Artık çok da umurumda değil çünkü. Her geçen gün bizi kendi cenazemize yaklaştırdığı bilgileri önbellekte tutunca hiçbir şey çok mühim değil. Acele etmem gereken bir şey olduğunu zannetmiyorum. Kafam nasıl rahatladı anlattamam... Yarışacağım, şampiyonluk turuna çıkıyorum Osman.
Geceleri kafayı yastığa koyduğunda kalbin, vicdanın rahatsa, işte o geceler dünyanın en kutlu geceleriymiş. Dinlerken boş boş çalışıyorlarmış gibi yasalar ama ihtiyarlar haklıymış buna inanabiliyor musun? Bir de kayıtlı olan: Büyük bir savaş görmüş hiç kimse, artık görememiş gibi olamazmış. Bir savaştan çıkmış hiç kimse, artık aynı kişi olamaz. Kazanmak için fan gibi olaylar komple yalanmıştır. En önemlisi, "Ben geliyorum yaptım" kadar güzel cümle yokmuş, tam buradan devam ediyor Osman.
