Bu ağacı ellerimle sallamak isteseydim, gücüm yetmezdi buna. Oysa gözümüzle görmediğimiz rüzgar ona istediği gibi eziyet ediyor, eğip büküyor. Görünmez ellerdir bizi eğip bükenler, en kötü eziyetleri çektirenler. Oysa insanlar ağaç gibidir. Ne kadar yükseğe ve aydınlığa çıkmak isterse o kadar kuvvetle toprağın altına inmek ister kökleri. Karanlığa, derinliğe kötülüğe...
Dinden uzaklaştığında bile insan dine tâbi kalır; bütün çabasıyla tanrı benzerleri yaratır, sonra da bunları ateşlilikle benimser : İçindeki kurgu ihtiyacı, mitoloji ihtiyacı, apaçık gerçeğin ve gülünçlüğün üstesinden gelir. Bütün cinayetlerinin sorumluluğu tapma gücündedir: Bir tanrıyı yakışıksızca seven kişi, başkalarını da onu sevmeye zorlar, buna razı olmazlarsa onları yok etmeye de hazırdır
Bazen hayatınızda içine düştüğünüz buhranları ayıklayan kitaplar vardır. Diliyle, kurgusuyla size hitap eder ve yaşadığınız her şeyi bir kenara bırakıp sadece onun sokaklarında yürürsünüz. Bu kitap benim için tam olarak böyleydi. Kesinlikle tavsiye ediyorum
Kendimizi sürekli pozitif olmaya zorlarsak yaşamdaki sorunlarımızı inkâr ederiz. Böylelikle onları çözme ve daha mutlu olma şansımızı da yitiririz. Sorunlar hayatımıza anlam ve önem katar. Sorunları yok saymak (sözde hoş olsa da) anlamsız bir varoluş demektir