"gerçekten iyi misin Ingeborg?
affedebildin mi?
tekrar sevebiliyor musun?
yaralanan bir şey tekrar iyileşebilir mi?
iyileşen yerde İZ kalınca
tekrar eskisi (gibi) olunur mu?
hayır Ingeborg,
iz bırakmaz insanı."
Dostoyevski’nin diğer roman ve hikayelerine kıyasla yavan bir kitaptı. İnce olmasına rağmen bazı bölümlerinde okurken sıkıldım. Sonuna kadar Karamazov Kardeşleri savunacağız..
“...başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
ve devam ediyor başkalarının hınçlarıyla
düşmanı gösteriyorlar, ona saldırıyoruz
siz gidin artık
düşman dağıldı dedikleri bir anda
anlaşılıyor
baştan beri bütün yenik düşenlerle
aynı kışlaktaymışız...