Bugün herhangi
bir bilgiye varmadan enformasyonlar peşinde koşuyoruz.
Herhangi bir şey hakkında herhangi bir anlayışa ulaşmadan
her şey hakkında malumatlar topluyoruz. Herhangi bir deneyim
kazanmadan her yere seyahat ediyoruz. Kesintisiz bir
biçimde iletişim kuruyoruz fakat bununla herhangi bir topluluğun parçasına dönüşemiyoruz. Devasa boyutlarda verileri,
hatıraların peşine düşmeden depoluyoruz. Öteki ile karşılaşmadan,
friends ve followers biriktiriyoruz. Böylece enformasyonlar,
sabitliği ve sürekliliği olmayan bir yaşam biçimine
evriliyor.
Reklam
Şimdi enformasyonlar, gerçeklikle bağlarını yitirmiş
bir şekilde hiper-gerçek bir ortamda dolaşım halindeler.
Yalan haberler [Fake News] de enformasyondur ve hatta belki
olgulardan daha da etkilidir. Önemli olan kısa vadeli etkidir.
Etkililik, hakikati yerinden etmiştir.
Bir şeylere hayret ediyor olmak taşralılığın bir numaralı işareti olarak görülüyor. İnsanın duygularını göstermesinin çocukluk olarak addedilmesi gibi. Ne kadar ifadesiz bir suratınız varsa, o kadar yetişkin sayılıyorsunuz mesela. O zaman, çocukluğun ya da yabancılığın taşrasını terk etmenin, yani ciddiye alınmanın yolu pek bir şeye şaşırmamaktan geçiyor. ‘Aynısından bizde de var’, aslında tam da bu anlama geliyor. ‘Mevzuya hâkimim, dünyayı biliyorum,’ demiş oluyorsunuz.
