Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Su bardağına düşürülmüş bir küp şeker misali hayatımın
ufalanmaya başladığı geçen yılın yazı, ileride yaşayacağım
gerçek vedalar henüz yüzünü göstermese de uf aktan
belirtilerinin hissedildiği bir dönemde "Ayrılık" adında
bir öykü yazmıştım. Karla karışık yağmurda eriyip kaybolan
karın ve bir kadının hikayesiydi. Ne var ki bu gerçekten
son veda olamaz.
Açık koridorun batı tarafını aydınlatan yaz gününün ikindi güneşini sanki ilk
defa görüyormuşum hissine kapıldım. Asansörle aşağı indikten
sonra güvenliği geçip apartmanın orta alanında yürürken
bir şeylere şahit olduğumu hissettim. İnsanların yaşadığı
dünyaya. O günkü havaya. Soluduğum havadaki nem
ve yerçekiminin gücüne.
Otuz sene kasap vitrini seyretmiş, lokma yiyememiş kedi gibi, otuz sene dünyayı seyrettim lokma yiyemeden, artık canım da bir şey istemiyor.
