Tenhauser
@TANHAUSER
Masayı devirme, sahneyi terk etme, kitabı kapatma.
85 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Jules Payot-İrade terbiyesiEğitim
Payot: "kitap okuyanlar, geçmişteki büyük filozof ve dev yazarlardan, el an yaşayanlardan çok daha fazla fayda görürler. Görünürde yalnız da olsalar; gerektiğinde ortaya çıkartabilecekleri muazzam enerjiyi, erdem birikimini ve ahlâkî gücü kendilerine aktarmış yüce şahsiyetli arkadaşlara, dostlara sahiptirler...."
Ülkemizde iki farklı ildeki Sosyal Bilimler Liseleri ne adları verilen, ilim ve fikir dünyamızın iki dev ismi Cemil Meriç ve Ali Fuat Başgil tarafından:
"disiplinli çalışmayı bu kitaptan öğrendim"
ve
"Keşke bu eserle 20 li yaşlarımda tanışmış olsaymışım"
Sözleriyle yüceltilen, değer kazanmış bir kitap.
Metodoloji olarak kitap çizmem. Ancak bu kitapta kaleme davranmamak için kendimi zor tuttum. Altı çizilecek o kadar çok kısım var ki. Fakat,
Arthur Schopenhauer in, kişilik yapısının doğuştan gelen ve değiştirilemez olduğuna dair tezini çürüttüğü kısımda,
Okuyucuların yaş sınırlamasına tâbi tutulmasına gerek hissettirmese de kendisinin "mecburen değinmek zorunda kaldık" dediği cinsel meseleler ile ilgili kısımda,
Dikkati dağıtan etmenlerle, kötü arkadaşlarla ve olumsuz çevrelerle mücadele etmek hususlarında
1800 lerin sonlarında yazılmış olmasına rağmen, sanki tamamen bugünün sıklıkla şikâyet ettiğimiz eğitim sorunlarını, bugünün üniversitelerini, bugünün liselerini, öğrenci davranışlarını ve sorunlarını anlatıyor gibiydi.
Bir eğitimci olarak ben kendi hesabıma şu sonuca vardım ki:
1800 lerin sonlarında yazılmış eserlerde bile sorunlar genel olarak aynı gözüküyorsa, sistemsel olarak bittik, tükendik deyip kahrolmak, ümitsizliğe kapılmak yerine,
Payot un da anlattığı gibi, her devirde aynı sorunların yaşandığını, bu sorunları bireysel veya kurumsal
Arthur SchophenhauerFelsefe
KISMİ SPOLIER İÇERİR:
Bir okuma müptelâsı olarak, Schophenhauer in bu eserinden çok farklı dersler çıkarttığımı itiraf etmeliyim:
1-Kitap būtünüyle, "Bir insan, ömrünü neye vermeli?" sorusunun cevabı gibi.
2-Yalnız kalınabilecek ve sınırsız düşünülüp üretilebilecek boş zamanın kıymetine dikkat çekiyor.
3-Ahmak, budala, cahil kimselerin toplumdaki sayıca çokluğundan, bunlardan ve bütün ahmaklıklarindan uzak durulması öneriliyor.
4-Şimdilerin teknolojik bağımlılıklarindaki (kitapta kağıt oyunları vs.)harcanan boş vakit ve enerjiyi, 2 yüzyıl önceden öngörmüş.
5-Optik okuyucu olmanıza gerek yok, kesinlikle bilinçli okuyun, klasikleri asıllarından okuyun, seçerek nitelikli eserleri bulup okuyun, tercümelere, ticarî kaygıyla yazanlara, güya düzeltme yapıyormuş süsü vererek esas metni bozanlara, günlük -kısa ömürlü -geçici- popüler-popüler-geçici--kesinlikle itibar etmeyin ve edebiyatı bu yollarla bayağılaştıranları deşifre edin diyor ve hatta sözlerinden nasibini alan tüm muhataplarını da oldukça keskin -sert sözlerle elestiriyor.
6-intihal ve taklit gibi bugün de var olan alışkanlıklara , birbirini ticari olarak besleyen ve bu yöntemle niteliksiz olmasına rağmen patlatılan yazarların ve eserlerinin varlığına dikkat çekiyor.
7-Verimli düşünmeye, düşünmeye harcanan zamanın, okumaya harcanan zamandan daha fazla olması gerektiğine; herşeyin okunmaya çalışılmamasına, bunun zihni düşünme ve fikir üretme konusunda tembelliğe sevk edeceğine dikkat çekiyor.
8-Sade, açık, kolay anlaşılır ifadelerle yazmaya, yeni jenerasyon yazarların, genellikle eskileri taklit ve tekrar ettiğine, kelime oyunları ve gittikçe uzattıkları içinden çıkılamaz cümlelerle, aşırma eserlerine orjinal süsü verdiklerini hatırlatıyor.
Bunlar ve bunlara eklenebilecek , şimdi aklıma gelmeyen , yazıldığı
