Tayfun Kökdağ

Tayfun Kökdağ
@TayfunKkdg
Lisans
Adana
Adana
72 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
SİZİN HİÇ BABANIZ ÖLDÜ MÜ?
Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü kör oldum Yıkadılar aldılar götürdüler Babamdan ummazdım bunu kör oldum Siz hiç hamama gittiniz mi? Ben gittim lambanın biri söndü Gözümün biri söndü kör oldum Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak Şöylelemesine maviydi kör oldum Taşlara gelince hamam taşlarına Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi Taşlarda yüzümün yarısını gördüm Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü Yüzümden ummazdım bunu kör oldum Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
Sayfa 26 - Cemal Süreya·Kitabı okuyor
Şiir
Reklam
Aşk
.. Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük ..
Sayfa 17 - Cemal Süreya·Kitabı okuyor
Şiir
Titreyen bacaklarıyla dikilirken şu kadarını söylemeyi beceriyor:
Yalnızlık insanı öldürüyor Judith, seni tamamen yutup yok edinceye kadar bedeninden parçalar koparıp yiyor. Başkalarıyla bağı olmayan insanın yaşamı yok demektir ve eğer şansın var da bir başkasına derinden bağlanıyorsan, bir kişiye kendin kadar önem verecek biçimde bağlanıyorsan, o zaman yaşam katlanılabilir olmaktan çok daha anlamlı bir noktaya geliyor.
Sayfa 84·Kitabı okudu
Edebiyat
Ölen çocuklarının yasını tutan annelerle babaları,
ölen anneleriyle babalarının yasını tutan çocukları, ölen kocalarının yasını tutan kadınları, ölen karılarının yasını tutan erkekleri ve onların çektiği acının uzuvlarını kaybedenlerin duygularıyla ne kadar yakın olduğunu düşünüyor; çünkü yok olan kol ya da bacak önceden canlı bir gövdeye bağlıdır, yok olan bir insan da önceden başka bir canlı kişiye bağlıdır ve eğer siz o geride kalan canlı iseniz, o kopan parçanızın, o hayalet parçanızın size hâlâ derin acı vermeyi sürdürdüğünü hissedersiniz. Belirli birtakım çözümler acıyı biraz hafifletebilir, ama o acıyı kesinlikle yok edecek hiçbir çare yoktur.
Sayfa 49·Kitabı okudu
Edebiyat
İlk İnsan katlettiği gün kardeşini
Keder dolu dünya dönmeye başladı, Ve bilirim ki, o günden beri İnsanın İnsana koyduğu tüm Kanunlar, Tıpkı bir meşum rüzgâr gibi, Taneyi savurup, samanı tutar. Ve şunu da bilirim, Ve herkes bilsin isterim, İnsan eliyle yapılan her bir hapishane Utanç tuğlalarıyla örülmüştür, İnsanın insana yaptığını İsa görmesin diye Demir parmaklıklarla sarılmıştır. Parmaklıklar bulandırır zarif mehtabı Ve karartır bereketli güneşi: Ve nihayet saklar o cehennemi, Çünkü orada yapılan şeyleri Görmemeli ne Tanrı'nın Oğlu, Ne de insanoğlu!
Sayfa 41·Kitabı okudu
Şiir
Reklam