Tuba Kabakçı
@Tuba_Kabakci
“Okumak, benim için bir çeşit meditasyon..”
195 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Bugün Türkiye'de nesillerin beraberce okuduğu beş kitap bulamayız.
Fermin isimli okura yanıt verildi
Tuba Kabakçı
🫠 maalesef
Reklam
Tamam :)Alıntı
Etrafında yavşak yavşak gezinen tiplere bakma
Onların alayı kötü
Yürü bildiğin yolda sakın ardına bakma.
Tuba Kabakçı
Hayna ninnnaaaa ninna ninanaaay 😆😆😆
etsin hem de bir ömür boyu boşanmanın bazı çocuklar üzerinde etkileri
Beni boşanmanın eşiğine getiren fesat kadınların yuvasını yık Allahım
Tuba Kabakçı
@Tuba_Kabakci
·Julia beş yaşındayken boşandık. Artık ikimiz de sürdüremiyorduk; kırgın ayrılmadık ve birbirimize vefa ile bağlı kaldık. Julia’nın ihtiyaç duyduğunu apaçık hissettirdiği o korunaklı ortamı, ondan esirgemiş olmak acı verdi bana. Gertrud ve ben, birbirimize yakın ve sevecen davrandığımızda, Julia sudaki bir balık gibi yüzerdi aramızda. Kendi ortamını bulurdu. Aramızda bir gerginlik sezdiğinde, birimizi bırakıp ötekine koşar, bizim ne sevecen olduğumuzu, bizi nasıl sevdiğini göstermeye çabalardı. Bir erkek kardeş istiyordu ve herhalde daha çok kardeşi de olsa sevinirdi. Boşanmanın ne anlama geldiğini uzun zaman kavrayamadı. Onları ziyarete gittiğimde, hep kalmamı ister, o bana geldiğindeyse, Gertrude’u da getirmekte diretirdi. Ben yanlarından ayrılırken pencereden bakardı ve onun kederli bakışları altında arabaya binerken içimde bir şeyler kırılırdı. Ondan esirgediğimiz şeyin, onun yalnızca bir arzusu değil, aynı zamanda hakkı da olduğunu hissederdim. Boşanmakla onun bir hakkını çalıyorduk ve bunu birlikte yapmış olmamız suçumuzu hafifletmiyordu.
Tuba Kabakçı
Amin 🤲🏻 ki zaten merak etmeyin; yuva yikanin yuvasi da kurulamaz
Benzer fikir beyanlarını çevremizden de neden sıklıkla duyuyoruz?
Gertrude akıllı, çalışkan ve vefalıydı ve eğer bir çiftlikte bir sürü uşak ve hizmetçi kadına bir sürü çocukla birlikte ve yapılacak bir sürü işin arasında birbirimize ayıracak zamanımız olmadan yaşasaydık, yürüyen ve mutlu bir hayatımız olabilirdi.
Tuba Kabakçı
Formalite/proje evlilikler biraz da..
Karakterlerin mekânda yaşadığı hikâyelerden biri değil bu, mekânın karakterlerin içinden geçtiği bir hikâye.
Bir evin ve onu çevreleyen Kuzey Ormanları’nın içinde yüzyıllar boyunca yaşamış insan hikâyelerine bakarsın. Gelirler, yaşarlar, yenilirler, muzaffer olurlar, giderler. Ama senin tanıklık ettiğin, insanlardan çok o yerin hafızasıdır. O evin, o ormanın.
Hikâyeler bir çizgi halinde ilerlemez. Parçalanır, dağılır, sonra başka bir yerden yeniden belirir. Bu yüzden okurken bir anlatıyı takip etmezsin, bir hafızanın içinde dolaşırsın.
Orman büyük, insan küçük. Ev asırlarca hayatta, insan fâni. Ah dersin, ne kadar da geçici, ne kadar da küçücüğüz. Bir karahindibadan, bir elma çekirdeğinden, bir sarımsak otundan daha uzun yaşamadığımız halde neydi bize kendimizi bu kadar önemli hissettiren?
Ama aynı kitap başka bir yerden sarar seni. Avutur, sağaltır, umutlu kılar.
Bir kış sabahı baykuşun gazabına uğrayıp ölen sincabın bıraktığı yemişlerden yetişen meşenin, kayının ve kestanenin salınışı umutlu kılar.
Sesimiz çözülüp gitse de yankımızın havada asılı kaldığını düşündürmesi umutlu kılar.
Büsbütün kendi kendimizden ibaret olmadığımız, bizden önce geçip gidenlerin birazı olduğumuz duygusu umutlu kılar.
Hikâyelerimizin, birbirine bağlanmıyormuş gibi görünse de, bizden sonrakilerin içine sızdığını bilmek umutlu kılar.
Geçmişin geçip gitmediğine, sadece görünmez olduğuna ikna etmesi… belki de en çok bu.
Ve eğer bu duygu size tanıdık geliyorsa, başka evlerin, başka bahçelerin, başka ormanların hafızasına da uğrayabilirsiniz: Kırık Ayna, Gölün Sırrı, Kadimzamanlar ve Diğer Vakitler.
#meltemyılmazdeniz çevirisi
Tuba Kabakçı
Gölün Sırrı bende de var, asiri merak ederek almistim. Diğer tavsiye kitaplar icin de çok teşekkürler 🙏🏻🙋🏻♀️