Hayat diyelim, insanlar kopup gidiyorlar birbirlerinden.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
-Bu ülkeyi bu kadar çok sevmeme karşın,bazen çekip gitmeyi düşünüyorum,dedi .
-Nereye?
-Unutmanın kolay olacağı bir yere...
Başkalarıyla hesaplaşmaktan, kendileriyle hesaplaşmaya vakitleri kalmıyordu ki.
Çünkü ülkemizin insanları daha yaşamanın acemisidir. Onlara insan gibi yaşaması öğretilmemiştir henüz. Nasıl yaşamak gerektiği de sezdirmeden öğretilebilir onlara. Hayatın yaşamaya değer olduğu öğretilebilir. Güzel sanatların da, edebiyatın da ‘büyük güzel şeylerin’ de var olduğunu öğrenmeli insanlarımız...
