S’
@Uraania
Kalbimi kıran kitapları seviyorum…
Şu anda okuduğu kitaplar
Düşüp düşüp kalkma sanatı…
Yaşamak, düşmekle kalkmak arasında geçirdiğiniz korkulu, ümitli, telaşlı zamanın adı.
Kimsenin birbirine değecek cesareti gösteremediği bu hercümercin ortasında herkes anca kendine yetecek kadar yalnızdı.
Sahipsizlik...
En nihayet vardığım bozkır, içimdeki boşluğun tabiattaki yegane suretiydi. O sahipsizliğe dikecek minik bir fidan arıyordum. Çıktığım yolculuktan da, yaşadığım hayattan da beklediğim, başka bir şey değildi.
İnsan hayatta yalnız kendine ve kendi yarattıklarına itimat edebilir. O da her zaman değil. Kendinden ve kendi yarattıklarından vazgeçmen icap eden zamanlar da gelebilir. Gelir.