“Onu bir daha görmeyi umuyordu. Her şeye razıydı. Eskisi gibi olmayacak bile olsa onunla oturmaya, onu dinlemeye ve onunla konuşmaya can atıyordu, fakat kapı bir daha açılmadı.”
Sonsuzluğu bağışladı onlara,
Eşyaların tanrısı.
Ölüm uğramayacak evlerine!
Bilmek hiçbir yalnızlığa benzemiyor.
Bir kuyu çanına dönüyor dünya,
İnsan en çok yakınlarından ölüyor Hatice..!