Ebru Toprak
@Vasconcelostprk
Ölümsüz olmanın sırrı, ardında bıraktığın hazinelerdir.
Çıkışı olmayan bir ormanda yaşayan bir insan gibi olsaydım, yaşayabilirdim. Ama ben ormanda yolunu kaybetmiş ve kaybolduğu için de telaşa düşmüş ve yeniden doğru yolu bulmak için elinden gelen bütün gayreti sarf eden biri gibiydim. Bu durumdaki bir insan, attığı her adımın kendini karışıklığın daha da içine götürdüğünü bilmektir. Ama yine de çabalarını sürdürmeyi kesmemektedir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Bir kitabın kapağına ya da kenarındaki öylesine konulmuş bir işarete gözünü bile kırpmadan yoğunlaşmak, bir yaz gününün hoşnutluğundan yere ya da duvar halısına düşen tuhaf bir gölgenin derinliklerine dalıp gitmek, tüm gece boyunca bir lambanın sakin yalazında ya da bir ateşin korunda kaybolup gitmek; bir çiçeğin baskın kokusunda hülyalara dalmak; aynı bilindik kelimeyi ifadesizce öylesine tekrar etmek; uzun süre ve inatla hiç kıpırdamadan durarak bedensel ve zihinsel duyumlardan uzaklaşmak; işte bunlar aslında benzerine az rastlanır olmasa da bir öngörü ya da tahlile meydan okuyan açıklanmasının imkansız olduğu zihni melekelerime tesir etmiş habis aşırılıklarımdan sadece birkaçıydı.’’
Bir tek mezar yapılacak her ikisine. Utancımın sürekli olduğunu göstermek için de Ölüm nedenleri yazılacak mezar taşlarına. Yattıkları yeri her gün ziyaret edeceğim. Ve döktüğüm gözyaşları gıdam olacak benim. Ömrüm yettiği sürece, yemin ederim, Her gün yapacağım bu işi. Hadi, şimdi acılarıma götürün beni.