Anouk, yalnızdı; yapayalnız ve bunun farkında değildi. Etrafında ne sıcaklık, ne yardımseverlik, ne de anlayış vardı. Anouk bunun farkında değildi çünkü devamlı heyecanlıydı, hareket halindeydi ve sürekli konuşmaktaydı. Etrafı kalabalıktı, çok insan çok ses vardı. Çok arkadaşı var mıydı? Anouk öyle olduğunu sanıyordu.
Gelişmesine önem verilmemiş bir çocuk milli servete ihanettir. Vatandaşın çözüm üretmek yerine şikayet etmeye harcadığı zaman da, damlayan musluk gibi ulusal bir israftır.